इमाम तिर्मिधी : 283

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ الْفَضْلِ قَالَتْخَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَاصِبٌ رَأْسَهُ فِي مَرَضِهِ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ فَقَرَأَ بِالْمُرْسَلَاتِ قَالَتْ فَمَا صَلَّاهَا بَعْدُ حَتَّى لَقِيَ اللَّهَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي أَيُّوبَ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ الْفَضْلِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَرَأَ فِي الْمَغْرِبِ بِالْأَعْرَافِ فِي الرَّكْعَتَيْنِ كِلْتَيْهِمَا وَرُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَرَأَ فِي الْمَغْرِبِ بِالطُّورِ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى أَبِي مُوسَى أَنْ اقْرَأْ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ أَنَّهُ قَرَأَ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ قَالَ وَعَلَى هَذَا الْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ و قَالَ الشَّافِعِيُّ وَذَكَرَ عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ يُقْرَأَ فِي صَلَاةِ الْمَغْرِبِ بِالسُّوَرِ الطِّوَالِ نَحْوَ الطُّورِ وَالْمُرْسَلَاتِ قَالَ الشَّافِعِيُّ لَا أَكْرَهُ ذَلِكَ بَلْ أَسْتَحِبُّ أَنْ يُقْرَأَ بِهَذِهِ السُّوَرِ فِي صَلَاةِ الْمَغْرِبِ

[हन्नाद] यांनी आम्हाला सांगितले की: [अब्दाह बिन सुलेमान] यांनी आम्हाला [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून, [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून त्यांच्या आई [उम्मुल फद्ल] यांच्याकडून हदीस सांगितली, ज्यांनी म्हटले: "अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आजारामुळे डोक्यावर पट्टी बांधून आमच्याकडे भेटायला बाहेर आले; त्यांनी मग मग़रिबची नमाज अदा केली आणि सूरह अल-मुर्सलत पठण केली." उम्मुल फदल म्हणाली; "त्यानंतर त्यांनी अल्लाहशी भेट होईपर्यंत पुन्हा नमाज अदा केली नाही." ती म्हणाली: "या अध्यायात जुबैर बिन मुथ'इम, इब्न उमर, अबू आय्यूब आणि जाईद बिन साबित यांच्याहूनही हदीस आहेत." अबू ईसा म्हणाले: "उम्मुल फदल यांची हदीस सर्वात उच्च दर्जाची प्रामाणिकता आहे. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पहिल्या आणि दुसऱ्या रकातात मग़रिबच्या नमाजात सूरह अल-आराफ पठण केले, असेही हदीसमध्ये सांगितले आहे. आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी सूरा अथ-थुर वाचल्याचेही वर्णन आहे. आणि उमर (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांनी एकदा अबू मूसा (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांना पत्र लिहून मग़रिबच्या नमाजात लहान सूरा वाचण्याचे निर्देश दिले. आणि अबू बक्र (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांनी मग़रिबच्या नमाजात लहान सूरा वाचल्याचेही वर्णन आहे. त्यांनी सांगितले: "विद्यार्थी या हदीसवर عمل करतात." इब्न अल-मुबारक, अहमद आणि इशाक यांनीही हाच दृष्टिकोन स्वीकारला आहे." अल-शafi'i म्हणाले: "मालिक यांच्याकडून असे वर्णन आहे की त्यांनी मग़रिबच्या नमाजात लांब सूरा, जसे की सूरा अथ-थुर आणि सूरा अल-मुर्सलात, वाचणे नापसंत मानले." अल-शafi'i पुढे म्हणाले: "मी ते नापसंत मानत नाही; खरं तर, मला असं वाटतं की अशा सूराचा मग़रिबच्या नमाजात पाठपठण करणे उत्तम आहे."