Imam Tirmidhi : 182

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْرَائِيلَ عَنْ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ بِلَالٍ قَالَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُثَوِّبَنَّ فِي شَيْءٍ مِنْ الصَّلَوَاتِ إِلَّا فِي صَلَاةِ الْفَجْرِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ بِلَالٍ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْرَائِيلَ الْمُلَائِيِّ وَأَبُو إِسْرَائِيلَ لَمْ يَسْمَعْ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ قَالَ إِنَّمَا رَوَاهُ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ وَأَبُو إِسْرَائِيلَ اسْمُهُ إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي إِسْحَقَ وَلَيْسَ هُوَ بِذَاكَ الْقَوِيِّ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَقَدْ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي تَفْسِيرِ التَّثْوِيبِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ التَّثْوِيبُ أَنْ يَقُولَ فِي أَذَانِ الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ و قَالَ إِسْحَقُ فِي التَّثْوِيبِ غَيْرَ هَذَا قَالَ التَّثْوِيبُ الْمَكْرُوهُ هُوَ شَيْءٌ أَحْدَثَهُ النَّاسُ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ فَاسْتَبْطَأَ الْقَوْمَ قَالَ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ قَدْ قَامَتْ الصَّلَاةُ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ وَهَذَا الَّذِي قَالَ إِسْحَقُ هُوَ التَّثْوِيبُ الَّذِي قَدْ كَرِهَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ وَالَّذِي أَحْدَثُوهُ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي فَسَّرَ ابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ أَنَّ التَّثْوِيبَ أَنْ يَقُولَ الْمُؤَذِّنُ فِي أَذَانِ الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ وَهُوَ قَوْلٌ صَحِيحٌ وَيُقَالُ لَهُ التَّثْوِيبُ أَيْضًا وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْعِلْمِ وَرَأَوْهُ وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنْ النَّوْمِ وَرُوِيَ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ دَخَلْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ مَسْجِدًا وَقَدْ أُذِّنَ فِيهِ وَنَحْنُ نُرِيدُ أَنْ نُصَلِّيَ فِيهِ فَثَوَّبَ الْمُؤَذِّنُ فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مِنْ الْمَسْجِدِ وَقَالَ اخْرُجْ بِنَا مِنْ عِنْدِ هَذَا الْمُبْتَدِعِ وَلَمْ يُصَلِّ فِيهِ قَالَ وَإِنَّمَا كَرِهَ عَبْدُ اللَّهِ التَّثْوِيبَ الَّذِي أَحْدَثَهُ النَّاسُ بَعْدُ

ay nagsabi sa amin [Ahmad bin Mani'] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [Abu Ahmad Az Zubair] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [Abu Isra`il] mula kay [Al Hakam] mula kay [Abdurrahman bin Abu Laila] mula kay [Bilal] na nagsabi; "Ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam ay nagsabi: "Huwag kailanman mag-tastwib (humikab) sa mga oras ng pagdarasal maliban sa pagdarasal sa umaga." Aniya; "Sa kabanatang ito ay mayroon ding salaysay mula kay Abu Mahdlurah." Sinabi ni Abu Isa; "Hindi namin alam ang hadith ni Bilal maliban kay Abu Isra'il Al Mula'I, at hindi pa naririnig ni Abu Isma'il ang hadith na ito mula kay Al Hakam bin Utaibah." Aniya; "Siya lamang ang nagsalaysay ng hadith na ito mula kay Al Hasan bin Umarah, mula kay Al Hakam bin Utaibah. At ang pangalan ni Abu Isma'il ay Isma'il bin Abu Ishaq. Gayunpaman, ayon sa mga eksperto sa hadith, hindi siya isang malakas na tao." Nagkakaiba ang mga iskolar sa pagpapakahulugan sa lafadz ng tatswib, ang ilan sa kanila ay nagsasabing ang tastwid ay, isang taong nagsasabi sa umaga ng panawagan sa panalangin na ASH SHALATU KHAIRUN MINAN NAUM (ang panalangin ay mas mainam kaysa sa pagtulog). Ito ang opinyon nina bin Al Mubarak at Ahmad. Samantala, si Ishaq ay may ibang opinyon tungkol sa tatswib, aniya; "Ang tatswib na kinasusuklaman ay isang bagay na inimbento ng mga tao pagkatapos ng Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, kung ang mu'adzin ang tumawag sa panalangin, ang mga tao ay tamad sa pagtupad nito, aniya sa pagitan ng panawagan sa panalangin at ng iqamah; QAD QAAMATISH NA PANALANGIN - HAYYA 'ALA ASH NA PANALANGIN - HAYYA 'ALAL FALAH (naitatag na ang panalangin, itaguyod natin ang panalangin, tungo tayo sa tagumpay)." Aniya; "Ang sinabi ni Ishaq ay isang modelo ng tatswib na nilikha ayon sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam at kinasusuklaman ng mga eksperto sa agham." Na binigyang-kahulugan nina bin Al Mubarak at Ahmad na ang tatswib ay ang mga salita ng isang mu'adzin sa panawagan sa panalangin sa umaga; ASH SHALATU KHAIRUN MINAN NAUM (ang panalangin ay mas mainam kaysa sa pagtulog)." Ito ang tamang opinyon. Iyan ang tinatawag na tatswid na kinuha at pinili ng mga eksperto sa agham. Isinalaysay mula kay Ibn Umar na sa panawagan sa panalangin sa umaga ay sinabi niya; ASH SHALATU KHAIRUN MINAN NAUM (ang panalangin ay mas mainam kaysa sa pagtulog). Isinalaysay mula kay Mujahid na sinabi niya; "Ako at si Abdullah bin Umar ay pumasok sa moske nang ang panawagan para sa panalangin ay nasabi na, ngunit ang mu'adzin ay nag-tatswib. Kaya lumabas si Abdullah bin Umar mula sa moske at nagsabi: "Sumama ka sa akin mula sa tabi ng ereheng ito!" at hindi siya nagdasal doon." Aniya; "Ang tanging tatswid na kinasusuklaman ni Abdullah ay (tatswib) na gawa-gawa lamang ng mga tao."