Larangan shalat di dua waktu: Rasulullah melarang shalat setelah shubuh hingga matahari terbit, dan setelah ‘ashar sampai matahari terbenam
Imam Tirmidzi : 168
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ غَيْرَ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَكَانَ مِنْ أَحَبِّهِمْ إِلَيَّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَعَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَمُعَاذِ ابْنِ عَفْرَاءَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَلَمْ يَسْمَعْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَعَائِشَةَ وَكَعْبِ بْنِ مُرَّةَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَيَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ وَمُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْفُقَهَاءِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنَّهُمْ كَرِهُوا الصَّلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَأَمَّا الصَّلَوَاتُ الْفَوَائِتُ فَلَا بَأْسَ أَنْ تُقْضَى بَعْدَ الْعَصْرِ وَبَعْدَ الصُّبْحِ قَالَ عَلِيُّ ابْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ شُعْبَةُ لَمْ يَسْمَعْ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ إِلَّا ثَلَاثَةَ أَشْيَاءَ حَدِيثَ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ أَنَا خَيْرٌ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ عَلِيٍّ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ
सानु दस्सेया है [अहमद बिन मनी'] ने आख्या; सानु दस्सेया है [हुसैम] ने आख्या; ने सानू [मंसूर] दी जानकारी दित्ती है - ओह इब्न ज़ाज़न है- [कतादाह] तों आखया; ने सानु [अबू अल अलियाह] गी [इब्न अब्बास] कोला रिपोर्ट कीती ऐ ने आख्या; मैं नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम दे साथियें कोला मता किश सुनेया ऐ, जि'यां [उमर बिन अल खथथब], ते ओह् उनें लोकें च शामल न जिंदे च मिगी सारें कोला मता पसंद ऐ, 'अल्लाह दे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने भोर दे बाद सूरज उगने तकर नमाज पढ़ने थमां मना करी दित्ता हा, ते सूरज ढलने तकर अस्र दे बाद नमाज करने थमां मना करी दित्ता हा'। उसने आख्या; 'इस अध्याय विच अली, इब्न मसूद, उकबाह बिन अमीर, अबू हुरैरा, इब्न उमर, समराह बिन जुंदाब, अब्दुल्लाह बिन अमरू, मुअदज बिन अफ्रा`, ऐश शुनाबीही तों वी रिवायत हन - लेकिन उन्हां ने नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम -, सलामाह बिन अल अकवा',ज़ैद बिन थबीत, 'ऐस्याह, काअब बिन मुर्राह, अबू उमामा, अमरू बिन अबासाह, या'ला बिन उमय्याह ते मुअवियाह'। अबू ईसा ने आख्या; 'उमर तों इब्न अब्बास दी हदीस हसन सच्चे है।' नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ते उंदे बाद दे साथियें च ज्यादातर फुकहाएं दी एह् राय ऐ जे ओह् भोर दे बाद सूरज उगने तकर ते अस्र दे बाद सूरज ढलने तकर नमाज मनांदे न। रही गल्ल जेड़ी दुआएं दे पिच्छे छडी जंदी ऐ तां उहनां नूं करन विच - उहनां दी भरपाई करन विच - भोर या असर दे बाद कोई बुराई नहीं। अली बिन अल मदीनी ने कहा; 'याह्या बिन सईद ने आख्या; 'स्यू'बाह ने अबू अल अलियाह तों रिवायत कतादा दा नां त्रै हदीस दे अलावा कदे नहीं सुनेया; उमर हदीस ने दी; 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने भोर दे बाद सूरज उगने तक नमाज ते अस्र दे बाद सूरज ढलने तक नमाज पढ़ना मना कर दित्ता'। इब्न अब्बास दी हदीस नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम कोला, उने आख्या: 'कोई आखना उचित नेईं ऐ जे मैं याह्या बिन माता कोला बेहतर आं। हदीस अली, कि कदली दी त्रै किस्म होंदी ऐ।
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 105, 113, 125, 260, 336, 343, 1390, 6425, 6675, 9574, 10037, 10609, 10617, 10865, 10921, 10993, 11060, 11146, 11255, 11277, 11465, 11466, 16303, 16307, 17247, 17248
Imam Bukhari : 547, 549, 551, 553, 1122, 1731, 1858, 5371
Imam Muslim : 1366, 1367, 1368
Imam Abu Dawud : 1084, 1206
Imam Tirmidzi : 168
Imam Nasa'i : 515, 558, 559, 563, 564, 565, 569
Imam Ibnu Majah : 1238, 1239, 1240, 1241, 1242
Imam Malik : 461, 463
Imam Darimi : 1397