Larangan shalat di dua waktu: Rasulullah melarang shalat setelah shubuh hingga matahari terbit, dan setelah ‘ashar sampai matahari terbenam
Imam Tirmidzi : 168
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا مَنْصُورٌ وَهُوَ ابْنُ زَاذَانَ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَالِيَةِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَال سَمِعْتُ غَيْرَ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَكَانَ مِنْ أَحَبِّهِمْ إِلَيَّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَعَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَمُعَاذِ ابْنِ عَفْرَاءَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَلَمْ يَسْمَعْ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَعَائِشَةَ وَكَعْبِ بْنِ مُرَّةَ وَأَبِي أُمَامَةَ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَيَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ وَمُعَاوِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْفُقَهَاءِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ أَنَّهُمْ كَرِهُوا الصَّلَاةَ بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَأَمَّا الصَّلَوَاتُ الْفَوَائِتُ فَلَا بَأْسَ أَنْ تُقْضَى بَعْدَ الْعَصْرِ وَبَعْدَ الصُّبْحِ قَالَ عَلِيُّ ابْنُ الْمَدِينِيِّ قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ شُعْبَةُ لَمْ يَسْمَعْ قَتَادَةُ مِنْ أَبِي الْعَالِيَةِ إِلَّا ثَلَاثَةَ أَشْيَاءَ حَدِيثَ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ وَبَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَحَدِيثَ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ أَنَا خَيْرٌ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّى وَحَدِيثَ عَلِيٍّ الْقُضَاةُ ثَلَاثَةٌ
pedzioł nōm [Ahmad bin Mani'] pedzioł; pedzioł nōm [Husyaim] pedzioł; poinformiyrowoł nos [Mansur] - to je Ibn Zadzan- z [Katady] pedzioł; ôdnotowoł nōm [Abu Al Aliyah] ôd [Ibn Abbasa] pedzioł; Słyszołch moc ôd kōmpaniōnōw Proroka, takich jak [Umar bin Al Khaththab], i je jednym z ludzi, co mi sie podobajōm nojbarzij: 'Posłańc Allaha zabrōniōł rzykanio sie po świcie do wschōdu słōńca, i zabrōniōł rzykanio po asr do zachodu słōńca'. Pedzioł; 'W tym rozdziale sōm tyż narracyje ôd Ali'ego, Ibna Mas'uda, Uqbah bin Amira, Abu Hurairah, Ibna Umara, Samrah bin Jundaba, Abdullaha bin Amru, Muadza bin 'Afra', Asha Shunabihigo - ale ôn niy słyszoł ôd Proroka. Tabit, 'Aisja, Ka'ab bin Murrah, Abu Umama, Amru bin Abasa, Ja'la bin Umaja i Mu'awija'. Abu Isa pedzioł; 'Hadith ôd Ibn Abbasa ôd Umara je hasan autentyczny. To je ôpinia wiynkszości fuqaha postrzōd kōmpaniōntōw Proroka sallallaahu 'alaihi wasallam i tych po nich, iże ôni ôbserwujōm rzykanie po świcie do wschōdu słōńca, a po asr do zachodu słōńca. Co do rzykanio, kere sōm ôstawiane za siebie, niy ma nic złego w tym, coby je robić - nadrobiać - po świcie abo asarze. Ali bin Al Madini pedzioł; 'Jahja bin Sa'id pedzioł; 'Syu'bah nikej niy słyszoł ô Katadzie narratowanyj ôd Abu Al Aliyah, z wyjōntkym trzech hadisōw; Umar Hadith; 'Prorok sallallaahu 'aleihi wasallam zabrōniōł rzykanio sie po świcie do wschōdu słōńca i rzykanio sie po asr do zachodu słōńca'. Hadisz ôd Ibn Abbasa ôd Proroka sallallaahu 'aleihi wasallam pedzioł: "Niy pasuje, coby ktoś pedzioł: "Jōn sōm lepszy aniżeli Yahya bin Mata". Hadith Ali, iże sōm trzi zorty Qadli.
Hadith Corroboration :
Imam Ahmad : 105, 113, 125, 260, 336, 343, 1390, 6425, 6675, 9574, 10037, 10609, 10617, 10865, 10921, 10993, 11060, 11146, 11255, 11277, 11465, 11466, 16303, 16307, 17247, 17248
Imam Bukhari : 547, 549, 551, 553, 1122, 1731, 1858, 5371
Imam Muslim : 1366, 1367, 1368
Imam Abu Dawud : 1084, 1206
Imam Tirmidzi : 168
Imam Nasa'i : 515, 558, 559, 563, 564, 565, 569
Imam Ibnu Majah : 1238, 1239, 1240, 1241, 1242
Imam Malik : 461, 463
Imam Darimi : 1397