Batalnya wudhu: karena muntah dan darah mimisan

Imam Tirmidzi : 80

حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ أَبِي السَّفَرِ وَهُوَ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْهَمْدَانِيُّ الْكُوفِيُّ وَإِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ حَدَّثَنَا وَقَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَمْرٍو الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاءَ فَأَفْطَرَ فَتَوَضَّأَفَلَقِيتُ ثَوْبَانَ فِي مَسْجِدِ دِمَشْقَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ صَدَقَ أَنَا صَبَبْتُ لَهُ وَضُوءَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى و قَالَ إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ مَعْدَانُ بْنُ طَلْحَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَابْنُ أَبِي طَلْحَةَ أَصَحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَأَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ مِنْ التَّابِعِينَ الْوُضُوءَ مِنْ الْقَيْءِ وَالرُّعَافِ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ فِي الْقَيْءِ وَالرُّعَافِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ وَقَدْ جَوَّدَ حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ هَذَا الْحَدِيثَ وَحَدِيثُ حُسَيْنٍ أَصَحُّ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَرَوَى مَعْمَرٌ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ فَأَخْطَأَ فِيهِ فَقَالَ عَنْ يَعِيشَ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ الْأَوْزَاعِيَّ وَقَالَ عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ وَإِنَّمَا هُوَ مَعْدَانُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ

আমাক [আবু উবাইদা বিন আবু আছ ছাফাৰ -যেনে- আহমদ বিন আব্দুল্লাহ আল হামদানি আল কুফী] কৈছে। আৰু [ইছাক বিন মনছুৰে] ক’লে; আমাক [আবু উবাইদাহ] কৈছে, ইছহাকে ক’লে; আমাক কৈছে [আব্দু আছছামাদ বিন আব্দুল ৱাৰিটছে] কৈছে, মোক [মোৰ পিতৃক] [হুছেইন আল মুআল্লিম]ৰ পৰা [ইয়াহ্যা বিন আবু কাটছিৰ]ৰ পৰা কৈছে] ক’লে; মোক [আব্দুৰ ৰহমান বিন আমৰু আল আউজাই] [ইয়াইছি ইবনুল ৱালিদ আল মাখজুমি]ৰ পৰা [তেওঁৰ পিতৃ]ৰ পৰা [মাদান বিন আবু তালহাহ]ৰ পৰা [আবু দৰ্দা]ৰ পৰা কৈছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে বমি কৰিছিল, তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ৰোজা ভংগ কৰিছিল আৰু অজু কৰিলে। আবু দৰ্দা’ ক’লে; 'তাৰ পিছত মই [ছাউবান]ক ডামাস্কাছৰ মছজিদত লগ পাইছিলো, মই তেওঁক এই বিষয়ে জনাইছিলো, আৰু তেওঁ ক'লে, 'হয়, আচলতে মইয়েই তেওঁৰ ওপৰত অজুৰ বাবে পানী ঢালিছিলোঁ।' আবু ইছাই ক’লে; ইছহাক বিন মনছুৰে কয়; 'মা'দান বিন তালহাহ।' আবু ইছাই ক’লে; 'যদিও ইবনে আবু তালহাহ অধিক প্ৰামাণিক।' আবু ইছাই ক’লে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ চাহাবাসকলৰ মাজৰ পৰা কেৱল এজন পণ্ডিতৰ মত নহয় যে বমি বা তেজ - নাকৰ ৰক্তক্ষৰণ -ৰ বাবে এজন ব্যক্তিয়ে অজু কৰিব লাগিব।' এই মতামত গ্ৰহণ কৰিছিল চুফিয়ান আৎছ থাউৰী, ইবনুল মুবাৰক, আহমদ আৰু ইছহাকে।' আনহাতে কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে বমি বা নাকৰ পৰা তেজ ওলোৱাৰ বাবে এজন ব্যক্তিয়ে অজু কৰিব নালাগে। এই মতামত মালিক আৰু চ্যাফীয়ে গ্ৰহণ কৰিছিল। হুছেইন আল মুআল্লিমে এই হাদীছক ভাল বুলি গণ্য কৰিছিল। আৰু হুছেইনৰ হাদীছ এই অধ্যায়ত সৰ্বোত্তম হাদীছ। মা’মাৰে এই হাদীছ য়াহ্যা বিন আবু কাটছিৰৰ পৰা বর্ণনা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ ইয়াত ভুল কৰিছিল। তেওঁ ক’লে; 'ইয়াইছি ইবনুল ৱালিদৰ পৰা, খালিদ বিন মা'দানৰ পৰা, আবু দৰ্দাৰ পৰা`, আৰু তেওঁ ইয়াত আল আউজাই নাম উল্লেখ কৰা নাছিল। তেওঁ কয় যে সেয়া খালিদ বিন মা’দানৰ পৰা, যদিও তেওঁ মা’দান বিন আবু তালহাহ’।