Imam Abu Dawud : 4517
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ قَالَ حَدَّثَنَا ح و حَدَّثَنَا ابْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ وَابْنُ عَبْدَةَ وَهَذَا حَدِيثُهُ قَالَا أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُلَمْ يُؤْمَرْ بِهَا أَكْثَرُ النَّاسِ آيَةَ الْإِذْنِ وَإِنِّي لَآمُرُ جَارِيَتِي هَذِهِ تَسْتَأْذِنُ عَلَيَّقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَذَلِكَ رَوَاهُ عَطَاءٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ يَأْمُرُ بِهِ
A tene na e [Ibn As Sarh]. -na mbeni lege nde a sala tene ti lo- A tene na e [Ibn Ash Shabbah bin Sufyan] na [Ibnu Abdah] -na so ayeke hadith- ala use kue atene; a fa na e [Sufyan] na mbage ti [Ubaidullah bin Abu Yazid] so lo mä [Ibn Abbas] atene, ‘Kozoni si a mû yanga na azo na lege ti versê ti mungo lege, mbi mû yanga na ngbâa ti mbi ti hunda lege na mbi’. Abu Dawud atene, ‘[Atha] nga afa peko ti [Ibn Abbas] na lafadz ‘so a mû yanga na lo -lege-’’.