Imam Abu Dawud : 4490

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ قَالَرَأَيْتُ أَبَا ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ غَلِيظٌ وَعَلَى غُلَامِهِ مِثْلُهُ قَالَ فَقَالَ الْقَوْمُ يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ كُنْتَ أَخَذْتَ الَّذِي عَلَى غُلَامِكَ فَجَعَلْتَهُ مَعَ هَذَا فَكَانَتْ حُلَّةً وَكَسَوْتَ غُلَامَكَ ثَوْبًا غَيْرَهُ قَالَ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ إِنِّي كُنْتُ سَابَبْتُ رَجُلًا وَكَانَتْ أُمُّهُ أَعْجَمِيَّةً فَعَيَّرْتُهُ بِأُمِّهِ فَشَكَانِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ قَالَ إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ فَضَّلَكُمْ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فَمَنْ لَمْ يُلَائِمْكُمْ فَبِيعُوهُ وَلَا تُعَذِّبُوا خَلْقَ اللَّهِ

Al à dit [Osman bin Abu Syaibah] al à dit, al à dit [Jarir] di [Al Amasy] di [Al Ma’rur bin Suwaid] al à dit; O ai viodût [Abu Dharr] a Rabadzah metût sù une stofe di velût spese, intant che ancje il so sclâf al veve metût sù la stesse stofe. La int e dîs ancje; ‘O Abu Dzar, se tu cjapassis la stofe che il to sclâf al veve metût sù e tu la metissis, e deventarès zoiis, daspò tu vistîs il to sclâf cun altris vistîts’. Abu Darr al disè; ‘O ai cjapât une volte un om, intant che sô mari e jere une femine ‘Ajam -no arabe-. Dopo o ai scambiât l’om cun sô mari. La persone e si lamentà di me al Rasulullah, al disè: “O Abu Dzar, tu sês un om che al à ancjemò rescj di jahilliya”. Al continuà: ‘A son i tôs fradis, Allah al à preferît te su di lôr. Duncje cui di chei che no ti fan ben, tu âs di vendi, e no torturâ lis creaturis di Allah’.