Imam Abu Dawud : 4468

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ قَالَ أَحْمَدُ قَالَ مَرَّةً يَعْنِي هُشَيْمًا عَنْ بَعْضِ وَلَدِ الْعَلَاءِأَنَّ الْعَلَاءَ بْنَ الْحَضْرَمِيِّ كَانَ عَامِلَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْبَحْرَيْنِ فَكَانَ إِذَا كَتَبَ إِلَيْهِ بَدَأَ بِنَفْسِهِ

A tene na e [Ahmad bin Hanbal] so, a tene na e [Husyaim] ti [Mansur] ti [Ibn Sirin] -Ahmad atene; Na mbeni ngoi, Husyaim atene na mbage ti [ambeni molenge ti Al ‘Ala] so [Al ‘Ala Ibnul Hadhrami] ayeke mbeni zo ti kua ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na Bahreïn, na ngoi so lo sû mbeti na Prophète sallallahu ‘alaihi wasallam lo komanse na iri ti lo wani.