Imam Abu Dawud : 4226
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ ابْنِ أَخِي جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَجَالِسُ بِالْأَمَانَةِ إِلَّا ثَلَاثَةَ مَجَالِسَ سَفْكُ دَمٍ حَرَامٍ أَوْ فَرْجٌ حَرَامٌ أَوْ اقْتِطَاعُ مَالٍ بِغَيْرِ حَقٍّ
Ба мо [Аҳмад ибни Солеҳ] гуфт: Онро дар назди [Абдуллоњ ибни Нофиъ] хондам, гуфт; ба ман [Ибни Абӯзиб] аз [Ибни Оҳӣ Ҷобир ибни Абдуллоҳ] аз [Ҷобир ибни Абдуллоҳ] ривоят кардааст, ки гуфт: «Расулуллох (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) фармуд: Шахсе дар маҷлис амин бошад, магар се маҷлис; куштан бо хуни харом, узвхои харом — зино ва гирифтани молу мулки бехак».