Imam Abu Dawud : 4213
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ حَدَّثَنَا مُبَشِّرٌ الْحَلَبِيُّ عَنْ تَمَّامِ بْنِ نَجِيحٍ عَنْ كَعْبٍ الْإِيَادِيِّ قَالَكُنْتُ أَخْتَلِفُ إِلَى أَبِي الدَّرْدَاءِ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَامَ فَأَرَادَ الرُّجُوعَ نَزَعَ نَعْلَيْهِ أَوْ بَعْضَ مَا يَكُونُ عَلَيْهِ فَيَعْرِفُ ذَلِكَ أَصْحَابُهُ فَيَثْبُتُونَ
Esan digutenez [Ibrahim bin Musa Ar Razi], esan digutenez [Mubasysyir Al Halabi] [Tamam bin Najih-ek] [Ka'b Al Iyadi-k] esan zuen: «Abu Darda ikustera joan-etorrian ibili nintzen, eta orduan esan zuen: «Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam, esertzen bada, bere ondoan eseriko gara. Gero, zutik jartzen bazen eta itzuli nahi bazuen, bi sandaliak edo zeraman zerbait kentzen zituen, lagunek ulertu zezaten -berriro itzuliko zela-, eta horrela, zeuden lekuan geratzen ziren».