Imam Abu Dawud : 4110

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنْ الْحَدِيثِ قَالَتْوَلَشَأْنِي فِي نَفْسِي كَانَ أَحْقَرَ مِنْ أَنْ يَتَكَلَّمَ اللَّهُ فِيَّ بِأَمْرٍ يُتْلَى

Ti tene na e [Sulaiman bin Dawud Al Mahri] so, ti tene na e [Abdullah bin Wahb] lo tene; [Yunus bin Yazid] atene na mbi na mbage ti [Ibn Shihab] so lo tene; a fa na mbi [Urwah Ibn Az Zubair] na [Sa’id Ibnul Musayyab] na [Alqamah bin Waqqash] na [Ubaidullah bin Abdullah] na ndo ti -zongo zo- so asi na [‘Aisyah], ala oko oko afa na mbi mbeni mbage ti ye so asi na ‘Aisyah. ‘Aisyah atene, ‘Na bango ndo ti mbi, ye so asi na mbi ayeke ye ti zongo mingi ahon - a lingbi pëpe - ti tene Allah asara tënë ni na yâ ti mbeni ye so a diko ni - Coran -’.