Imam Abu Dawud : 3972

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا حَفْصٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنِي بَعْضُ الْوَفْدِ الَّذِينَ قُدِمُوا عَلَى أَبِي قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّمَا طَبِيبٍ تَطَبَّبَ عَلَى قَوْمٍ لَا يُعْرَفُ لَهُ تَطَبُّبٌ قَبْلَ ذَلِكَ فَأَعْنَتَ فَهُوَ ضَامِنٌقَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ بِالنَّعْتِ إِنَّمَا هُوَ قَطْعُ الْعُرُوقِ وَالْبَطُّ وَالْكَيُّ

اسان کي ٻڌايو ويو آهي [محمد بن العليٰ] چيو آهي، اسان کي ٻڌايو آهي [حفص] چيو آهي، اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالعزيز بن عمر بن عبدالعزيز] چيو آهي، مون کي ٻڌايو آهي [ڪجهه قاصد] جيڪي منهنجي پيءُ وٽ آيا هئا، انهن چيو ته؛ 'الله جي رسول صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'ڪو به طبيب جيڪو ڪنهن قوم جو علاج ڪري ٿو، جيتوڻيڪ ان کان اڳ هو ڊاڪٽر جي نالي سان مشهور نه هو، پوءِ حادثي جو سبب بڻجندو آهي ته اهو ذميوار آهي'. عبدالعزيز چيو؛ 'ڄاڻو ته ان جو مطلب عام طور تي علاج ڪرڻ ناهي، پر خاص طور تي رڳن کي ڪٽڻ، پيٽ کي کولڻ يا زخم تي ساڙيل لوهه لڳائڻ سان علاج ڪرڻ آهي'.