Imam Abu Dawud : 3920
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الصَّبَّاحِ الزَّعْفَرَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍزَعَمَ أَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلًا فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا فَقَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلَا عَلِمْنَا قَاتِلًا فَانْطَلَقْنَا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَالَ لَهُمْ تَأْتُونِي بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ هَذَا قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ قَالَ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ قَالُوا لَا نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ فَكَرِهَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُبْطِلَ دَمَهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ
Esan digu [Al Hasan bin Muhammad bin Ash Shabbah Az Za'faranik] esan duela, esan digu [Abu Nu'aimek] esan duela, esan digu [Sa'id bin Ubaid Ath Tha`ik] [Busyair bin Yasar-ek] uste duela [Sahl bin Abu Hatsmah] izeneko Ansar batek esan ziola bere herriko gizon bat Khaibarrera zihoala. Gero sakabanatu egin ziren, haietako bat hil zutela aurkitu zuten arte. Topatu zuten jendeari esan zieten: "Gure anaia hil duzue!". Jendeak erantzun zuen: "Ez dugu hil, ezta hiltzailerik ikusi ere". Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarengana joan ginen. Hark -narratzaileak- esan zuen: "Galdetu zien: 'Frogarekin etorri al zarete niregana, nork hil zuen hura -zuen laguna-?'. Haiek erantzun zuten: "Ez dugu frogarik". Hark erantzun zuen: "Haiek -juduak- zin egingo dute zuengatik!", esan zuten: "Ez gaude pozik juduen zinarekin". Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zuen nahi bere heriotza alferrikakoa izatea, beraz, ehun gamelurekin ordaindu zuen diyat-a.