حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ كَانَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يُحَدِّثُأَنَّ يَهُودِيَّةً مِنْ أَهْلِ خَيْبَرَ سَمَّتْ شَاةً مَصْلِيَّةً ثُمَّ أَهْدَتْهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الذِّرَاعَ فَأَكَلَ مِنْهَا وَأَكَلَ رَهْطٌ مِنْ أَصْحَابِهِ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْفَعُوا أَيْدِيَكُمْ وَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ فَدَعَاهَا فَقَالَ لَهَا أَسَمَمْتِ هَذِهِ الشَّاةَ قَالَتْ الْيَهُودِيَّةُ مَنْ أَخْبَرَكَ قَالَ أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ فِي يَدِي لِلذِّرَاعِ قَالَتْ نَعَمْ قَالَ فَمَا أَرَدْتِ إِلَى ذَلِكَ قَالَتْ قُلْتُ إِنْ كَانَ نَبِيًّا فَلَنْ يَضُرَّهُ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ نَبِيًّا اسْتَرَحْنَا مِنْهُ فَعَفَا عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَمْ يُعَاقِبْهَا وَتُوُفِّيَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ الَّذِينَ أَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَاحْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى كَاهِلِهِ مِنْ أَجْلِ الَّذِي أَكَلَ مِنْ الشَّاةِ حَجَمَهُ أَبُو هِنْدٍ بِالْقَرْنِ وَالشَّفْرَةِ وَهُوَ مَوْلًى لِبَنِي بَيَاضَةَ مِنْ الْأَنْصَارِحَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْدَتْ لَهُ يَهُودِيَّةٌ بِخَيْبَرَ شَاةً مَصْلِيَّةً نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ قَالَ فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ بْنِ مَعْرُورٍ الْأَنْصَارِيُّ فَأَرْسَلَ إِلَى الْيَهُودِيَّةِ مَا حَمَلَكِ عَلَى الَّذِي صَنَعْتِ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ جَابِرٍ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُتِلَتْ وَلَمْ يَذْكُرْ أَمْرَ الْحِجَامَةِ

Esan zigun [Sulaiman bin Dawud Al Mahrik] esan zuela, esan zigun [Ibnu Wahbek] esan zuela; jakinarazi zidan [Yunusek] [Ibn Shihabek] esan zuela: '[Jabir bin Abdullahk] behin esan zidan Khaibarko herriko emakume judu batek pozoia bota ziola ahuntz errearen haragian. Gero, haragia eman zion Profetari, sallallaahu 'alaihi wasallam. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallamek, ahuntzaren besoa hartu eta bere lagunekin jan zuen. Orduan, Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallamek, guztiei esan zien: 'Altxa eskuak guztiok - ez jan berriro -'. Rasulullah, sallallaahu 'alaihi wasallamek, mezulari bat bidali zuen emakume judua deitzera. Gero, emakumeari galdetu zion: 'Pozoia jarri al diozu haragi honi?'. Emakume juduak erantzun zuen: 'Nork eman dizu berri hori?'. Hark erantzun zuen: 'Nire eskuan dagoena da berri hori ematen didana'. Emakume juduak esan zuen: «Hori da». Berriro galdetu zion: «Zer nahi duzu?». Emakume juduak erantzun zion: «Nire bihotzean esan nuen: 'Profeta bada, ez da arriskuan egongo, baina Profeta ez bada, orduan atseden harengandik harengandik'». Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek emakume judua barkatu zuen eta ez zuen zigortu. Ahuntz haragia jan zuten bere lagunak hil egin ziren, eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek, berriz, ubeldurak zituen lepoan jan zuen haragiagatik. Ondoren, Abu Hindek —Ansar-eko Bani Bayadhah-en esklabo ohi batek— adar bat eta labana zorrotz bat erabiliz heldu zion. [Wahb bin Baqiyyah-ek] esan digu, [Muhammad bin Amru-k] [Abu Salamah-ek] esan digu [Khalid]-ek, behin Khaibar emakume judu batek ahuntz errea oparitu ziola Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-i, Jabir-en hadith-ean bezala. Hark - narratzaileak - esan zuen: 'Bisyr bin Al Bara bin Ma'rur Al Ansari hil zen - ahuntz haragia jan zuelako -, beraz, Alaren Mezulariak norbait bidali zuen emakume judua jasotzera. 'Zerk bultzatu zintuen hori egitera?' galdetu zion, eta gero aipatu zuen Jabir-en hadith-ean bezala. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek emakumea zigortzeko agindu zuen, beraz, hil egin zuten. Baina ez zuen kopa-edaketaren istorioa aipatu'.