حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَّرَ الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ذَاتَ لَيْلَةٍ ثُمَّ خَرَجَ فَقَالَ إِنَّهُ حَبَسَنِي حَدِيثٌ كَانَ يُحَدِّثُنِيهِ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ عَنْ رَجُلٍ كَانَ فِي جَزِيرَةٍ مِنْ جَزَائِرِ الْبَحْرِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ تَجُرُّ شَعْرَهَا قَالَ مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ اذْهَبْ إِلَى ذَلِكَ الْقَصْرِ فَأَتَيْتُهُ فَإِذَا رَجُلٌ يَجُرُّ شَعْرَهُ مُسَلْسَلٌ فِي الْأَغْلَالِ يَنْزُو فِيمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَقُلْتُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا الدَّجَّالُ خَرَجَ نَبِيُّ الْأُمِّيِّينَ بَعْدُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ أَطَاعُوهُ أَمْ عَصَوْهُ قُلْتُ بَلْ أَطَاعُوهُ قَالَ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْحَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ حُسَيْنًا الْمُعَلِّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ سَمِعْتُ مُنَادِيَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي أَنْ الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَخَرَجْتُ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَ لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلَّاهُ ثُمَّ قَالَ هَلْ تَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ إِنِّي مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَهْبَةٍ وَلَا رَغْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ أَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلًا نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي حَدَّثْتُكُمْ عَنْ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامٍ فَلَعِبَ بِهِمْ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ وَأَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ حِينَ مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرُبْ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرَةُ الشَّعْرِ قَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي هَذَا الدَّيْرَ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلًا فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وَثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَسَأَلَهُمْ عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ وَعَنْ عَيْنِ زُغَرَ وَعَنْ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ قَالَ إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنَّهُ يُوشَكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّامِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لَا بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مَرَّتَيْنِ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ قَالَتْ حَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صُدْرَانَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ قَيْسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ صَعِدَ الْمِنْبَرَ وَكَانَ لَا يَصْعَدُ عَلَيْهِ إِلَّا يَوْمَ جُمُعَةٍ قَبْلَ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ ذَكَرَ هَذِهِ الْقِصَّةَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَابْنُ صُدْرَانَ بَصْرِيٌّ غَرِقَ فِي الْبَحْرِ مَعَ ابْنِ مِسْوَرٍ لَمْ يَسْلَمْ مِنْهُمْ غَيْرُهُ حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى أَخْبَرَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُمَيْعٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ إِنَّهُ بَيْنَمَا أُنَاسٌ يَسِيرُونَ فِي الْبَحْرِ فَنَفِدَ طَعَامُهُمْ فَرُفِعَتْ لَهُمْ جَزِيرَةٌ فَخَرَجُوا يُرِيدُونَ الْخُبْزَ فَلَقِيَتْهُمْ الْجَسَّاسَةُ قُلْتُ لِأَبِي سَلَمَةَ وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَ امْرَأَةٌ تَجُرُّ شَعْرَ جِلْدِهَا وَرَأْسِهَا قَالَتْ فِي هَذَا الْقَصْرِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَسَأَلَ عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ وَعَنْ عَيْنِ زُغَرَ قَالَ هُوَ الْمَسِيحُ فَقَالَ لِي ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ إِنَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ شَيْئًا مَا حَفِظْتُهُ قَالَ شَهِدَ جَابِرٌ أَنَّهُ هُوَ ابْنُ صَيَّادٍ قُلْتُ فَإِنَّهُ قَدْ مَاتَ قَالَ وَإِنْ مَاتَ قُلْتُ فَإِنَّهُ أَسْلَمَ قَالَ وَإِنْ أَسْلَمَ قُلْتُ فَإِنَّهُ قَدْ دَخَلَ الْمَدِينَةَ قَالَ وَإِنْ دَخَلَ الْمَدِينَةَ

[An Nufaili] esan digute, [Uthman bin 'Abdurrahman] esan digute, [Ibn Abu Dzi`b-ek] [Az Zuhri]-tik [Abu Salamah-ek] [Fatimah bint Qais-ek] esan duela, 'Gau batean, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) azken Isha otoitza amaitu zuen, gero atera eta esan zuen: 'Egia esan, horrek blokeatzen nau. -azkar ateratzea- Tamim Ad Darik uharte-talde bateko uharte batean zegoen gizon bati buruz kontatu zidan istorio bat da. Tamimek esan zuen: 'Une hartan, bat-batean, ile luzeko emakume bat agertu zen'. Tamimek ondoren galdetu zuen: 'Nor zara zu?'. Hark erantzun zuen: 'Ni Jasasah naiz. Zoaz jauregira'. Tamimek esan zuen: 'Berarengana joan nintzen, antza denez, ile luzeko gizon bat zegoen kate batekin lotuta. Bere altuera zeruaren eta lurraren artean dago. Orduan galdetu nion: 'Nor zara zu?'. Hark erantzun zuen: «Dajjal naiz. Profeta analfabeto bat bidali al dute?». Nik erantzun nion: «Bai». Berriro galdetu zidan: «Jendeak obeditzen al dio ala ukatzen al du?». Nik erantzun nion: «Jendeak obeditzen dio». Hark esan zuen: «Hori hobea da haientzat». Esan zigun [Hajjaj bin Abu Ya'qub-ek] esan zuen, esan zigun [Abdu Ash Shamad-ek] esan zuen, esan zigun [nire aitak] esan zuen; [Husain Al Mu'allim] entzun nuen esaten, esan zigun [Abdullah bin Buraidah] esan zuen, esan zigun [Amir bin Syurahil Asy Sya'bi]-rengandik [Fatimah bint Qais] esan zuen; Entzun nuen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-erako otoitz egiteko deia 'Ash Shalatu Jami'ah - otoitz egin kongregazioan-' deituz, beraz, atera eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin batera otoitz kongregazionalean batu nintzen. Ala-ren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak haren gainean izan daitezela) bere otoitza amaitu zuenean, barreka eseri eta esan zuen: "Bakoitzak bere otoitz-lekuan egon dadila - eserita". Gero jarraitu zuen: "Badakizue zergatik bildu zaituztedan hemen?". Lagunek esan zuten: "Alak eta bere Mezulariak ondoen dakite". Hark esan zuen: "Ez zaituztet bildu beldur edo zoriontsu egiten zaituzten ezergatik, baizik eta Tamim Ad Darik, Islamari leialtasuna zin egin zion kristau batek, Dajjal-i buruz kontatu nizuenaren antzeko istorio bat kontatu zidalako. Esan zidan Lakhm eta Judzam-eko hogeita hamar gizonekin txalupa batera igo zela, eta olatuek hilabetez itsasoaren erdian astindu zituztela, azkenean ilunabarrean uharte batera iritsi ziren arte. Gero, txaluparen alboan eseri ziren, eta ondoren presaka sartu ziren uhartera, azkenean narrasti handi eta iletsu bat topatu zuten arte. Esan zuten: "Ai zuek, nor zarete!". Animaliak erantzun zuen: «Jasasah naiz. Ezagutu kobazulo batean dagoen gizona, zure berrien berri izateko irrikitan baitago». Tamimek esan zuen: «Gizon bat aipatu zuenean, deabru bat zela beldur ginen eta azkar alde egin genuen kobazuloan sartu arte. Eta barruan ikusi genuen inoiz ikusi genuen gizakirik handiena zegoela ikusi genuen, soka oso sendoa zen, eta eskuak lepoan lotuta zituen -kate batekin lotuta-». Ondoren, narratzaileak haditha osorik adierazten du. Gizon handiak -Dajjal- Nakhl Baisan-i buruz galdetu zien -Jordaniatik gertu dagoen leku baten izena-, Zughar iturburuari buruz -Siriako leku baten izena- eta profeta analfabeto bati buruz. Gizon handiak esan zuen: «Mesias Dajjal naiz, eta ia baimena dut berehala ateratzeko». Profetak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuen: «Izan ere, bera -Dajjal- Sham itsasoan dago, edo Yemengo itsasoan. Izan ere, ekialdetik agertuko da, nondik etorri zen -bi aldiz esan zuen ekialdera seinalatuz». -. Fatimah-k esan zuen: «Alaren Mezulariaren (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) esaera hau memorizatu nuen, eta gero hadith osoa aipatu zuen». [Muhammad bin Sadran-ek] esan zuen, [Al Mu'tamir-ek] esan zuen, [Isma'il bin Abu Khalid-ek] [Mujalid bin Sa'id-engandik] esan zigun [Amir-engandik] esan zuen; [Fatimah bin Qais-ek] esan zidan Profetak (bakea eta Allahren bedeinkapenak berarengan) Dhuhr otoitza errezatu zuela eta gero pulpitura igo zela, nahiz eta egun hori baino lehen ez zen inoiz pulpitura igo ostiraletan izan ezik. Gero istorio hau aipatu zuen». Abu Dawudek esan zuen: «Ibn Sadran Basrah-ekoa zen, itsasoan ito zen Ibn Miswar-ekin, eta inork ez zuen bizirik iraun bera izan ezik». [Washil bin Abdul A'la] esan zigun, [Ibnu Fudhailek] [Al Walid bin Abdullah bin Jumai'-k] [Abu Salamah bin 'Abdurrahman]-ek [Jabir]-ek esan zuen, 'Egun batean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, pulpituan esan zuen: 'Itsasoan nabigatzen ari ziren pertsona batzuk zeudenean, janaria desagertu egin zitzaien - agortu egin zitzaien - gero uharte bat ikusi zuten. Uhartera joan ziren ogia bila, baina Jasasah-ek gelditu zituen'. Nik - Walid bin Abdullah-ek - orduan galdetu nion Abu Salamahi, 'zer da Jasasah?' Hark erantzun zuen: «Ileak azala eta burua estaltzen dizkion emakume bat». Emakumeak esan zuen: «Jauregi honetan». Orduan, haditha kontatu zion, eta Nakhl Baisan eta Zughar iturburuari buruz galdetu zuen, eta hark erantzun zuen: «Mesias da», esan zidan Abu Salamahek; Hadith honetan buruz ikasten ez ditudan hainbat ahoskera daude. Abu Salamahek esan zuen: «Jabirrek dio gizona Ibn Shayyad dela». Nik esan nuen: «Baina Ibn Shayyad hilda dago!». Jabirrek erantzun zuen: «Hilda egon arren». Berriro galdetu nuen: «Islama ere bereganatu du». Jabirrek esan zuen: «Islama ere bereganatu duen arren». Nik galdetu nuen: «Medinara ere sartu da». Jabirrek erantzun zuen: «Medinara sartu den arren».