Imam Abu Dawud : 3510

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَيَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ مَوْهَبٍ الْمَعْنَى أَنَّ اللَّيْثَ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَنَّهُ قَالَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبِيَةً وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَيَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ قَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي قَالَ فَدَعَوْتُهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قِبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ زَادَ ابْنُ مَوْهَبٍ مَخْرَمَةُ ثُمَّ اتَّفَقَا قَالَ رَضِيَ مَخْرَمَةُ قَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ لَمْ يُسَمِّهِ

ንዓና [ቁጠይባ ቢን ሰዒድ]ን [ያዚድ ቢን ካሊድ ቢን መውሃብን] ትርጉም ዘለዎ መንገዲ ተነጊሩና ኣሎ፣ [ኣል ላይትስ] - ማለት ኢብን ሳዓድ - ካብ [ዓብደላ ቢን ዑበይዱላህ ቢን ኣቡ ኣወልካ] ካብ [ኣል ሚስዋር ቢን መኽራማ] ከም ዝነገሮም፣ ራሱሉላህ ሻላሁ ዓላይሂ ወሳላም ተዓዲሉ። ኣክብያ -ዓይነት ቱርባን-፡ ንማኽራማ ግን ዋላ ሓንቲ ኣይሃበን። ስለዚ መኽረማ ድማ 'ኦ ወደይ ምሳይ ምጻእ ምስ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ወሰላም ክትራኸብ' በለ። ሽዑ ምስኡ ከድኩ። ንሱ ድማ 'እቶ እሞ ናባይ ጸውዓዮ' በለ። ብድሕሪኡ ንማኽራማ ደዊለ፡ ረሱሉላህ ድማ ኣክብያ ተሰኪሙ ንመኽራማ ክረኽቦ ወጸ። ንሱ ድማ 'እዚ ኮነ ኢለ ሓቢአልካ ኣለኹ' ኢሉ። ኣል ሚስዋር ድማ 'ድሕሪኡ መኽራማ ንኣክብያ ርእያ ተሰማሚዓ' ኢሉ። ኣል ሚስዋር 'ማኽራማ ተሓጒሳ እያ' ኢሉ። ቁጠይባ ካብ ኢብን ኣቡ ኣወልካ ‘ስሙ ኣይሰመየን’ ኢሉ።