Imam Abu Dawud : 3448
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَتِيقٍ وَأَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا أَعْتَقَ سِتَّةَ أَعْبُدٍ عِنْدَ مَوْتِهِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً
Na faamatala mai ia i matou [Musaddad] mai ia [Hammad bin Zaid] mai ia [Yahya bin 'Atiq] ma [Ayyub] mai ia [Muhammad bin Sirin] mai ia [Imran bin Hushain] e faapea, na faasaolotoina e se tagata pologa e to’aono i le tuutuuga e fai ma ana pologa pe a mavae atu o ia, ae leai ni ana meatotino e ese mai ia i latou. Ona oo atu lea o le mataupu i le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua). Na ia faia le vili i totonu ia i latou ma faasaolotoina le toalua ma taofia le toafa e fai ma pologa.