Imam Abu Dawud : 3446
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ أَبُو مَذْكُورٍ أَعْتَقَ غُلَامًا لَهُ يُقَالُ لَهُ يَعْقُوبُ عَنْ دُبُرٍ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ يَشْتَرِيهِ فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ النَّحَّامِ بِثَمَانِ مِائَةِ دِرْهَمٍ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فَقِيرًا فَلْيَبْدَأْ بِنَفْسِهِ فَإِنْ كَانَ فِيهَا فَضْلٌ فَعَلَى عِيَالِهِ فَإِنْ كَانَ فِيهَا فَضْلٌ فَعَلَى ذِي قَرَابَتِهِ أَوْ قَالَ عَلَى ذِي رَحِمِهِ فَإِنْ كَانَ فَضْلًا فَهَاهُنَا وَهَاهُنَا
Na faamatala mai ia i matou [Ahmad bin Hanbal] mai ia [Isma'il bin Ibrahim] mai ia [Ayyub] mai ia [Abu Az-Zubair] mai ia [Jabir] e faapea, o se tagata Ansar e igoa ia Abu Madzkur na faasaolotoina se pologa a lana pologa e igoa ia Yaqub - i le tuutuuga ua maliu o ia - ma e leai sana meatotino vagana ai le pologa. Ona fesili lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) e aumai o ia ma faapea atu: 'O ai e fia faatauina o ia?' Ona faatauina lea o ia e Nu'aim bin Abdullah bin An Nahham mo le valu selau dirhams. Ona ia avatu lea o le tupe ia te ia ma faapea atu: 'Afai e mativa se tasi o outou, e tatau ona ia amata - foai - mo ia lava, afai e iai se mea e totoe, e tatau ona ia avatu i lona aiga, afai e iai se mea e totoe, e tatau ona ia avatu i tagata e iai sootaga faaleaiga, ona afai lea e iai se mea e totoe, e mafai ona ia avatu i soo se tasi.'