Imam Abu Dawud : 3429

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى أَبُو الْأَصْبَغِ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْوَقَعَتْ جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ بْنِ الْمُصْطَلِقِ فِي سَهْمِ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ أَوْ ابْنِ عَمٍّ لَهُ فَكَاتَبَتْ عَلَى نَفْسِهَا وَكَانَتْ امْرَأَةً مَلَّاحَةً تَأْخُذُهَا الْعَيْنُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَجَاءَتْ تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كِتَابَتِهَا فَلَمَّا قَامَتْ عَلَى الْبَابِ فَرَأَيْتُهَا كَرِهْتُ مَكَانَهَا وَعَرَفْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيَرَى مِنْهَا مِثْلَ الَّذِي رَأَيْتُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا جُوَيْرِيَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ وَإِنَّمَا كَانَ مِنْ أَمْرِي مَا لَا يَخْفَى عَلَيْكَ وَإِنِّي وَقَعْتُ فِي سَهْمِ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ وَإِنِّي كَاتَبْتُ عَلَى نَفْسِي فَجِئْتُكَ أَسْأَلُكَ فِي كِتَابَتِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَهَلْ لَكِ إِلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ قَالَتْ وَمَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ أُؤَدِّي عَنْكِ كِتَابَتَكِ وَأَتَزَوَّجُكِ قَالَتْ قَدْ فَعَلْتُ قَالَتْ فَتَسَامَعَ تَعْنِي النَّاسَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ تَزَوَّجَ جُوَيْرِيَةَ فَأَرْسَلُوا مَا فِي أَيْدِيهِمْ مِنْ السَّبْيِ فَأَعْتَقُوهُمْ وَقَالُوا أَصْهَارُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَا امْرَأَةً كَانَتْ أَعْظَمَ بَرَكَةً عَلَى قَوْمِهَا مِنْهَا أُعْتِقَ فِي سَبَبِهَا مِائَةُ أَهْلِ بَيْتٍ مِنْ بَنِي الْمُصْطَلِقِقَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا حُجَّةٌ فِي أَنَّ الْوَلِيَّ هُوَ يُزَوِّجُ نَفْسَهُ

Har fortalt os, at [Abdul Aziz bin Yahya Abu Al Ashbagh Al Harrani] har fortalt mig [Muhammad bin Salamah] fra [Ibn Ishaq] fra [Muhammad bin Ja'far bin Az Zubair] fra ['Urwah bin Az Zubair] fra [Aisyah] radiallahu 'anhuma, sagde han: "Juwairiyah bint Al Harits bin Al Mushthaliq tilhører Thabit bin Qais bin Shammas under uddelingen af ghanimah, eller til hans onkels børn. Så indgik Juwairiyah en aftale om hendes løsladelse. Hun var en charmerende kvinde, der altid tiltrak opmærksomheden fra folk, der så på hende. Da han stod foran døren, og jeg så ham, kunne jeg ikke lide hans position, og jeg vidste, at Profeten sallallaahu 'alaihi wasallam ville se ham, som jeg så ham. Så sagde Juwairiyah: "O Allahs Sendebud, jeg er Juwairiyah bint Al Harith, du kender allerede mit problem. Sandelig, jeg har tilhørt Thabit bin Qais bin Syammas i splittelse, og jeg har indgået en aftale om at løslade mig selv. Så jeg er kommet til dig og beder om hjælp i aftalen om at løslade mig." Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sagde da: "Vil du tage noget bedre end det?" Juwairiyah spurgte: "Hvad er det, O Allahs Sendebud?" Han sagde: "Jeg vil betale din løsladelsesaftale, og jeg vil gifte mig med dig!" Jiwairiyah svarede: "Jeg har gjort det (klar)." Aisyah sagde: "Så hørte folket, at Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam havde giftet sig med Juwairiyah, de løslod de fanger, der var i deres hænder, og satte dem fri. Så sagde de: "Fangerne var slægtninge (svigerfamilie) til Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam. Vi har ikke set en kvinde, der var en større velsignelse for sit folk end hende, fordi hundrede familier af Bani Mushthaliq blev frigivet." Abu Daud sagde: "Denne hadith er bevis på, at en værge kan gifte hende bort."