Imam Abu Dawud : 3367
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمُّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَنَهَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْكَيِّ فَاكْتَوَيْنَا فَمَا أَفْلَحْنَ وَلَا أَنْجَحْنَقَالَ أَبُو دَاوُد وَكَانَ يَسْمَعُ تَسْلِيمَ الْمَلَائِكَةِ فَلَمَّا اكْتَوَى انْقَطَعَ عَنْهُ فَلَمَّا تَرَكَ رَجَعَ إِلَيْهِ
Esan zigun [Musa bin Isma'ilek] [Hammad]-ek [Tsabit]-etik [Mutharrif]-etik [Imran bin Hushain]-etik esan zigun: «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek debekatu egin zuen burdinazko ziztaden tratamendua -, gero egin genuen, eta gero kaya zorte txarra izan zen eta ez zuen arrakastarik izan». Abu Daudek esan zuen: «Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek aingeruen agurrak entzun zituen, kaya egin zuenean soinua desagertu egin zen, eta kay tratamendua utzi zuenean, berriro aingeruen ahotsak entzun zitzakeen».