Imam Abu Dawud : 3221
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْحَسَّانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو بَحْرٍ حَدَّثَنَا عَتَّابُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْحِمَّانِيُّ حَدَّثَتْنِي صَفِيَّةُ بِنْتُ عَطِيَّةَ قَالَتْدَخَلْتُ مَعَ نِسْوَةٍ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلْنَاهَا عَنْ التَّمْرِ وَالزَّبِيبِ فَقَالَتْ كُنْتُ آخُذُ قَبْضَةً مِنْ تَمْرٍ وَقَبْضَةً مِنْ زَبِيبٍ فَأُلْقِيهِ فِي إِنَاءٍ فَأَمْرُسُهُ ثُمَّ أَسْقِيهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Na pekoni, lo tene na ala: “Mbi na ambeni wali ti Abdul Qais e tingbi na Aisyah na e hunda lo na ndo ti adate. Na pekoni, [Aishah] akiri tënë, lo tene: ‘Mbi mû mbeni lâ mbeni maboko ti datte na mbeni maboko ti raisin, na pekoni mbi zia ni na yâ ti mbeni ta, mbi zia ni na yâ ti ngbenda ni na pekoni mbi mû ni na Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam’.