Imam Abu Dawud : 3213
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنِي مَنْصُورٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَلَمَّا نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْأَوْعِيَةِ قَالَ قَالَتْ الْأَنْصَارُ إِنَّهُ لَا بُدَّ لَنَا قَالَ فَلَا إِذَنْ
[Musaddadek] guri [Yahya] kontatu zigun [Sufyanek] niri [Mansur] kontatu zidan [Salim bin Abu Al Ja'd-ek] [Jabir bin Abdullah-ek] esan zuen: «Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) edateko leku batzuetan edatea debekatu zuenean, Ansarrek esan zuen: 'Ezin dugu hori utzi!'. Esan zuen: 'Hala balitz, ez nuke debekatuko'».