Setiap yang memabukkan adalah khamr, dan setiap khamr adalah haram

Imam Abu Dawud : 3199

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ بَقِيَّةَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ شَرَابٍ مِنْ الْعَسَلِ فَقَالَ ذَاكَ الْبِتْعُ قُلْتُ وَيُنْتَبَذُ مِنْ الشَّعِيرِ وَالذُّرَةِ فَقَالَ ذَلِكَ الْمِزْرُ ثُمَّ قَالَ أَخْبِرْ قَوْمَكَ أَنَّ كُلَّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ

A y’a fɔ an ye ko [Wahb bin Baqiyyah] ka bɔ [Khalid] ka bɔ [Ashim bin Kulaib] ka bɔ [Abu Burdah] ka bɔ [Abu Musa] ko: ‘Loon dɔ la, ne ye kira ɲininga minfɛn dɔ koo la min dilanna ni lii ye. O kɔ, a y’a jaabi ko: ‘O ye diwɛn ye’. N y'a ɲininga ko: ‹Yala a dilanna ni ɲɔji ni ɲɔ ye wa? A ko: ‘O ye diwɛn ye’. O kɔ, a ko: ‘A fɔ i ka mɔgɔw ye ko fɛɛn o fɛɛn be dɔrɔ min, o ye haramu ye’.