Tidak akan diterima shalat orang yang berhadats hingga ia berwudhu

Imam Bukhari : 134

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ ح وَعَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِأَنَّهُ شَكَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ الَّذِي يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ أَوْ لَا يَنْصَرِفْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا

اسان کي [علي] چيو آهي؛ اسان کي [سفيان] چيو آهي؛ اسان کي [عز زهريءَ] [سعيد بن المسيب] کان ٻڌايو آهي. - ٻئي طريقي سان چيو ويو آهي - اسان کي [عباد بن تميم] [پنهنجي چاچي] کان ٻڌايو آهي؛ ته ڪو ماڻهو رسول الله ﷺ وٽ پنهنجن شڪن جي شڪايت ڪري رهيو هو؛ ته اهو ائين هو جيئن هن جي نماز ۾ ڪا شيءِ ملي وئي هجي. پوءِ پاڻ فرمايو: 'جيستائين آواز نه ٻڌو يا بوءِ نه سونگهيو، تيستائين نه هلو ۽ نه ئي هليو وڃو'.