Imam Abu Dawud : 3153

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا اللَّيْثِ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا خَاصَمَ الزُّبَيْرَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ الزُّبَيْرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ قَالَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِفَقَالَ الزُّبَيْرُ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسَبُ هَذِهِ الْآيَةَ نَزَلَتْ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ }الْآيَةَ

Al à contât [Abu Al Walid Ath Thayalisi] al à contât [Al Laits] di [Az Zuhri] di [Urwah] che [Abdullah bin Az Zubair] al i à dit che al jere un om che al jere in nemitât cun Az Zubair rispiet ai canâi di aghe su la tiere di cret nere dure che a dopravin. Alore l’Ansar al disè; — Lassâ passâ la aghe! Ma Az Zubair al refudà. Alore il Rasulullah Sallam al disè a Az Zubair: “Aghe lis vôs plantis, o Az Zubair, daspò distribuile ai vôs vicins!” Cussì l’Ansar al si inrabià, daspò al disè; “O Messazîr di Allah, al è parcè che al è il fi di to agne!” Po dopo la muse dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e cambià, al disè: ‘Bagnâ lis vôs plantis, daspò tignî la aghe fin che no torne tal so puest origjinâl’. Az Zubair al disè; ‘Par Allah, o pensavi pardabon che chest verset al fos rivelât a rivuart di chê materie; '-Duncje dal to Signôr, lôr -in essence- no crodin fintant che no ti fasin un judizi...- ' -D. Un Nisa: 65-.