Imam Abu Dawud : 2883

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَكَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ قَالَ فَأُسِرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي وَثَاقٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ عَلَامَ تَأْخُذُنِي وَتَأْخُذُ سَابِقَةَ الْحَاجِّ قَالَ نَأْخُذُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ قَالَ وَكَانَ ثَقِيفُ قَدْ أَسَرُوا رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَقَدْ قَالَ فِيمَا قَالَ وَأَنَا مُسْلِمٌ أَوْ قَالَ وَقَدْ أَسْلَمْتُ فَلَمَّا مَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو دَاوُد فَهِمْتُ هَذَا مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى نَادَاهُ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ قَالَ وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَفِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ قَالَ أَبُو دَاوُد ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى حَدِيثِ سُلَيْمَانَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي إِنِّي ظَمْآنٌ فَاسْقِنِي قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذِهِ حَاجَتُكَ أَوْ قَالَ هَذِهِ حَاجَتُهُ فَفُودِيَ الرَّجُلُ بَعْدُ بِالرَّجُلَيْنِ قَالَ وَحَبَسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَضْبَاءَ لِرَحْلِهِ قَالَ فَأَغَارَ الْمُشْرِكُونَ عَلَى سَرْحِ الْمَدِينَةِ فَذَهَبُوا بِالْعَضْبَاءِ قَالَ فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهَا وَأَسَرُوا امْرَأَةً مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ فَكَانُوا إِذَا كَانَ اللَّيْلُ يُرِيحُونَ إِبِلَهُمْ فِي أَفْنِيَتِهِمْ قَالَ فَنُوِّمُوا لَيْلَةً وَقَامَتْ الْمَرْأَةُ فَجَعَلَتْ لَا تَضَعُ يَدَهَا عَلَى بَعِيرٍ إِلَّا رَغَا حَتَّى أَتَتْ عَلَى الْعَضْبَاءِ قَالَ فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ قَالَ فَرَكِبَتْهَا ثُمَّ جَعَلَتْ لِلَّهِ عَلَيْهَا إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ لَتَنْحَرَنَّهَا قَالَ فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ عُرِفَتْ النَّاقَةُ نَاقَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذَلِكَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَجِيءَ بِهَا وَأُخْبِرَ بِنَذْرِهَا فَقَالَ بِئْسَ مَا جَزَيْتِيهَا أَوْ جَزَتْهَا إِنْ اللَّهُ أَنْجَاهَا عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَقَالَ أَبُو دَاوُد وَالْمَرْأَةُ هَذِهِ امْرَأَةُ أَبِي ذَرٍّ

Dywedwyd wrthym [Sulaiman bin Harb] a [Muhammad bin Isa], dywedasant; mae wedi dweud wrthym [Hammad] gan [Ayyub] gan [Abu Qilabah] gan [Abu Al Muhallab] gan [Imran bin Hushain], dywedodd; Yn y gorffennol, roedd 'Adhba' - camel Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam - yn perthyn i ddyn o Bani 'Uqail, roedd y camel hwn yn un o'r camelod a ragflaenodd y rhai a aeth ar yr Hajj. yna cafodd ei garcharor, yna daeth Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam ato tra roedd y dyn wedi'i rwymo. Roedd ar ei gamel yn gwisgo blanced. Yna dywedodd; O Muhammad, pam wnest ti fy nal i a chymryd y camel a ragflaenodd y pererinion - sef Al 'Adhba` -? Dywedodd: 'Fe wnaethon ni dy arestio oherwydd camgymeriad dy gynghreiriad, sef Tsaqif'. Roedd Tsaqif wedi cipio dau gymar y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. meddai; Yn wir, dywedodd yr hyn a ddywedodd tra oeddwn i'n Fwslim. Neu dywedodd; wedi troi at Islam. Yna pan adawodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam ...... Dywedodd Abu Daud; Dysgais hyn gan Muhammad bin Isa. Mae'n galw; O Muhammad! O Muhammad! Ac roedd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn berson trugarog a thyner. Yna dychwelodd ato a dweud; beth sy'n bod arnat ti? Dywedodd; Rwy'n Fwslim. Dywedodd; 'Os dywedwch chi hynny tra byddwch chi'n mynd ati i'ch busnes yna rydych chi'n lwcus iawn'. Dywedodd Abu Daud; yna dychwelais at hadith Solomon, dywedodd; O Muhammad, rwy'n llwglyd, felly rhowch fwyd i mi, ac rwy'n sychedig, felly rhowch rywbeth i mi i'w yfed. Yna dywedodd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam: 'Dyma eich dymuniad'. Yna cafodd y person ei brynu wedyn gyda dau ddyn. Dywedodd; a chadwodd y Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Al 'Adhba` am ei gerbyd. Yna ymosododd y polytheistiaid yn sydyn ar borth Medina a chymryd Al 'Adhba`. Dywedodd; yna pan aethant a'i gaethiwo, dywedodd; yn y nos maent yn gorffwys eu camelod yn eu iard. Dywedodd; yna un diwrnod fe syrthiasant i gysgu, a chododd y ddynes i fyny ac ni roddodd ei dwylo ar y camel ond gwnaeth y camel sŵn nes iddi ddod at Al 'Adhba`. Dywedodd; yna daeth at gamel a oedd yn ufudd ac a oedd wedi cael ei brofi, yna fe'i esgynnodd ac a addawodd pe bai Allah yn ei achub y byddai'n sicr o'i ladd. Dywedodd Imran; yna pan gyrhaeddodd, adnabuwyd y camel fel camel y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna hysbyswyd y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam am hyn. Yna anfonodd negesydd at y ddynes a chafodd ei hwynebu, a dywedwyd wrtho am ei thynged. Yna dywedodd: 'Am ateb gwael a roesoch chi'. Neu 'yr hyn a roddwyd i'r fenyw pe bai Allah yn ei hachub, byddai'n sicr o'i lladd. Nid yw'n ganiataol cyflawni nadzar wrth anufuddhau i Allah, ac mewn materion nad ydynt yn eiddo i blant Adda'. Dywedodd Abu Dharr; a'r fenyw hon oedd gwraig Abu Dzar.