Imam Abu Dawud : 2788
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ امْرَأَةً سَوْدَاءَ أَوْ رَجُلًا كَانَ يَقُمُّ الْمَسْجِدَ فَفَقَدَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقِيلَ مَاتَ فَقَالَ أَلَا آذَنْتُمُونِي بِهِ قَالَ دُلُّونِي عَلَى قَبْرِهِ فَدَلُّوهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ
Esan zigun [Sulaiman bin Harb-ek], eta [Musaddad-ek] esan zuten; esan zigun [Hammad-ek] [Tsabit-ek] [Abu Rafi'-k] [Abu Hurairah-ek] emakume edo gizon beltz bat meskita erratzatzen eta garbitzen ari zela, gero, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak galdu egin zuela, beraz, galdetu zuen horri buruz. Orduan esan zuen; hil egin dela. Beraz, esan zuen: 'Ez al zenidaten esan?' Esan zuen: 'Erakutsi hilobia!' Orduan erakutsi zioten eta otoitz egin zuen.