Imam Abu Dawud : 2528

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رِئَابَ بْنَ حُذَيْفَةَ تَزَوَّجَ امْرَأَةً فَوَلَدَتْ لَهُ ثَلَاثَةَ غِلْمَةٍ فَمَاتَتْ أُمُّهُمْ فَوَرَّثُوهَا رِبَاعَهَا وَوَلَاءَ مَوَالِيهَا وَكَانَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ عَصَبَةَ بَنِيهَا فَأَخْرَجَهُمْ إِلَى الشَّامِ فَمَاتُوا فَقَدَّمَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ وَمَاتَ مَوْلًى لَهَا وَتَرَكَ مَالًا لَهُ فَخَاصَمَهُ إِخْوَتُهَا إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ أَوْ الْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ قَالَ فَكَتَبَ لَهُ كِتَابًا فِيهِ شَهَادَةُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَرَجُلٍ آخَرَ فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عَبْدُ الْمَلِكِ اخْتَصَمُوا إِلَى هِشَامِ بْنِ إِسْمَعِيلَ أَوْ إِلَى إِسْمَعِيلَ بْنِ هِشَامٍ فَرَفَعَهُمْ إِلَى عَبْدِ الْمَلِكِ فَقَالَ هَذَا مِنْ الْقَضَاءِ الَّذِي مَا كُنْتُ أَرَاهُ قَالَ فَقَضَى لَنَا بِكِتَابِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَنَحْنُ فِيهِ إِلَى السَّاعَةِ

عبدالله بن عمرو بن ابو الحجاج ابو معمر اسان کان روايت ڪئي، عبدالوارث اسان کان حسين المعلم کان، عمرو بن شعيب کان، سندس پيءُ کان، سندس ڏاڏي کان، بيان ڪيو ته رعب بن حذيفه هڪ عورت سان شادي ڪئي ۽ ان کي ٽي ٻار پيدا ٿيا. پوءِ انهن جي ماءُ فوت ٿي وئي. پوءِ انهن کي سندس گهر ۽ سندس اڳوڻي غلام جي سرپرستي ورثي ۾ ملي. عمرو بن العاص سندس ٻارن جو 'شعبه' (نگران) هو، پوءِ هو انهن کي شام وٺي ويو، ۽ اهي فوت ٿي ويا. پوءِ عمرو بن العاص ان وٽ آيو ۽ ان لاءِ ڪجهه ملڪيت ڇڏي ويو. پوءِ سندس ڀينرون اهو معاملو عمر بن الخطاب وٽ کڻي آيون، ۽ عمر چيو: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'جيڪو ٻار يا والدين جي حفاظت ڪئي وڃي ٿي اهو سندس 'شعبه' لاءِ آهي، چاهي اهو ڪير به هجي.' هن چيو: پوءِ عمر ان کي هڪ خط لکيو جنهن ۾ عبدالرحمان بن عوف، زيد بن ثابت ۽ هڪ ٻئي شخص جي شاهدي هئي. پوءِ جڏهن عبدالملڪ کي خليفو مقرر ڪيو ويو، ته انهن ان تي حسام بن اسماعيل سان يا اسماعيل بن حسام سان تڪرار ڪيو. پوءِ هن ان کي عبدالملڪ کي ٻڌايو. پوءِ هن چيو؛ هن ۾ اهي فيصلا شامل آهن جيڪي مون ڏٺا آهن. هن چيو؛ پوءِ عبدالملڪ اسان لاءِ عمر بن الخطاب جي خط سان فيصلو ڪيو، ۽ اسان اڄ تائين ان فيصلي تي آهيون.