Imam Abu Dawud : 2499
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْروِ بْنِ السَّرْحِ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ رَافِعٍ التَّنُوخِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْعِلْمُ ثَلَاثَةٌ وَمَا سِوَى ذَلِكَ فَهُوَ فَضْلٌ آيَةٌ مُحْكَمَةٌ أَوْ سُنَّةٌ قَائِمَةٌ أَوْ فَرِيضَةٌ عَادِلَةٌ
A tene na e [Ahmad bin ‘Amr bin As Sarh], a tene na e [Ibnu Wahb], a tene na mbi [Abdurrahman bin Ziyad] na mbage ti [Abdurrahman bin Rafi’ Na Tanukhi], na mbage ti [Abdullah bin ‘Amr bin ‘All’Ash] so ayeke lani Meihillaala bin ‘Al ‘Ash]. atene: ‘Hingango ye ayeke ota, na mbeni ye nde na so ayeke ahon ndo ni, so ti tene; aversê ti muhkamah - so a fa nda ni polele na a zi ni pëpe -, wala tâ sunnah, wala faraidh - kangbingo ye ti héritier na lege ni’.