Imam Abu Dawud : 2483
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْصَّمَدِ حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُدَّانِيُّ حَدَّثَنَا الْأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ حَدَّثَنِي شَهْرُ بْنُ حَوْشَبٍ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ وَالْمَرْأَةُ بِطَاعَةِ اللَّهِ سِتِّينَ سَنَةً ثُمَّ يَحْضُرُهُمَا الْمَوْتُ فَيُضَارَّانِ فِي الْوَصِيَّةِ فَتَجِبُ لَهُمَا النَّارُقَالَ وَقَرَأَ عَلَيَّ أَبُو هُرَيْرَةَ مِنْ هَا هُنَا{ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ حَتَّى بَلَغَ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ }قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا يَعْنِي الْأَشْعَثَ بْنَ جَابِرٍ جَدَّ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ
A tene na e [‘Abdah bin Abdullah], a tene na e [Abdushshamad], a tene na e [Nashr bin Ali Al Huddani], a tene na e [Al Asy’ats bin Jabir], a tene na mbi [Syahr bin Hausyabunger ti] Allah ti [Ahsseburah ti], so [a] sallallaahu ‘alaihi wasallam atene: ‘Biani, mbeni koli na mbeni wali ayeke dä so ayeke sara anzoni kusala na mango yanga ti Allah teti ngu omene Ngu bale-oko na pekoni kuâ aga na ndo ti ala use kue, na pekoni ala sara si a yeke ngangu na ahéritier ti sara ye so bê ti ala aye si enfer aga obligatoire ndali ti ala.’ Na pekoni, Abu Hurairah adiko versê ni na mbi na ndo so: ‘Na peko ti so lo sara ye alingbi na testament so lo sara wala na peko ti so lo futa bon ti lo sân ti tene lo sara sioni na -na ahéritier-...’. juska Lo tene: ‘na so ayeke mbeni kota songo benda’. Abu Daud atene; Zo so, so ti tene Al Asy’ats bin Jabir, ayeke lani babâ ti Nashr bin Ali.