Imam Abu Dawud : 2460
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي بُرَيْدَةَ يَقُولُكُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا وُلِدَ لِأَحَدِنَا غُلَامٌ ذَبَحَ شَاةً وَلَطَخَ رَأْسَهُ بِدَمِهَا فَلَمَّا جَاءَ اللَّهُ بِالْإِسْلَامِ كُنَّا نَذْبَحُ شَاةً وَنَحْلِقُ رَأْسَهُ وَنُلَطِّخُهُ بِزَعْفَرَانٍ
Esan digu [Ahmad bin Muhammad bin Thabit], esan digu [Ali bin Al Husain], esan dit [nire aitak] esan digu [Abdullah bin Buraidah], esan zuen; Entzun nion [nire aita Buraidah] esaten; Ezjakintasunaren garaian, gure arteko batek seme bat zuenean, ahuntz bat hil eta burua odolez igurtzi zion. Gero, Ala Islama ekartzera etorri zenean, ahuntz bat hil eta ilea moztu genion eta za'faran-ez igurtzi genion.