Imam Abu Dawud : 2378
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْفَيْضِ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ قَالَكَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ نَحْوَ بِلَادِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ غَزَاهُمْ فَجَاءَ رَجُلٌ عَلَى فَرَسٍ أَوْ بِرْذَوْنٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لَا غَدَرَ فَنَظَرُوا فَإِذَا عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ مُعَاوِيَةُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلَا يَشُدُّ عُقْدَةً وَلَا يَحُلُّهَا حَتَّى يَنْقَضِيَ أَمَدُهَا أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ
Na peko ti so lo tene na e [Hafsh bin Omar An Namiri], lo tene; a tene na e [Syu’bah] so alondo na [Abu Al Faidh] so alondo na [Sulaim bin ‘Amir] mbeni koli ti Himyar, lo tene; Kozoni, mbeni mango tele ayeke na popo ti Mu’awiyah na aRomain. Lo tambela ti gue na kodoro ti ala, na pekoni na peko ti so mango tele ni ahunzi lo tiri bira na aRomain. Na pekoni, mbeni koli aga, lo kpe na mbarata, lo tene; Allah a yeke kota, Allah a yeke kota. Ti sara ye alingbi na azendo ayeke pëpe ti handa zo. Na pekoni azo ni abâ lo na a bâ so lo yeke [‘Amr bin ‘Abasah], na pekoni Mu’awiyah atokua mbeni zo na lo ti hunda lo. Na pekoni, lo tene; Mo mä Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam atene: ‘Zo so ayeke na mbeni mango tele na popo ti lo na mbeni mara, na pekoni zia lo kpengba kamba ni pëpe na zia lo zia ni pëpe juska ngoi ni ahunzi wala lo kiri na mango tele ni na ala na lege ti mbilimbili’. Na pekoni, Mu’awiyah akiri.