Imam Abu Dawud : 2377

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنْ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ أَبَا رَافِعٍ أَخْبَرَهُ قَالَبَعَثَتْنِي قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُلْقِيَ فِي قَلْبِي الْإِسْلَامُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَا أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَا أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلَا أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنْ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الْآنَ فَارْجِعْ قَالَ فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْلَمْتُقَالَ بُكَيْرٌ وَأَخْبَرَنِي أَنَّ أَبَا رَافِعٍ كَانَ قِبْطِيًّا قَالَ أَبُو دَاوُد هَذَا كَانَ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَلَا يَصْلُحُ

Al à dit [Ahmad bin Salih], al à dit [Abdullah bin Wahb], al à dit a mi [‘Amr] di [Bukair bin Al Asyajj] di [Al Husan bin Ali bin Abu Rafi’], che [Abu Rof’] al à dit, al à dit; il popul Quraysh al veve mandât me al Rasulullah, daspò cuant che o ai viodût il Rasulullah alore al fo tal mê cûr di convertîsi al Islam. Alore o ai dit; O Messazîr di Allah, par Allah, no tornarò a lôr par simpri. Alore il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al disè: “Invezit, no cancelarò il me acuardi, e no tignirò il messazîr. Ma tornâ se tu âs tal to cûr ce che al è tal to cûr cumò, alore tornâ!' Al Husain al à dit; daspò o soi tornât, daspò o soi lât al Profete Sallam e o soi convertît al Islam. Bukair al disè; e al mi veve comunicât che Abu Rafi’ al jere un qibthi -un egjizian natîf-. Abu Daud al disè; Chest al jere tal passât, ma cumò nol è permetût.