Imam Abu Dawud : 2330
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ عَاصِمٍ يَعْنِي ابْنَ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَصَابَ النَّاسَ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ وَجَهْدٌ وَأَصَابُوا غَنَمًا فَانْتَهَبُوهَا فَإِنَّ قُدُورَنَا لَتَغْلِي إِذْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي عَلَى قَوْسِهِ فَأَكْفَأَ قُدُورَنَا بِقَوْسِهِ ثُمَّ جَعَلَ يُرَمِّلُ اللَّحْمَ بِالتُّرَابِ ثُمَّ قَالَ إِنَّ النُّهْبَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنْ الْمَيْتَةِ أَوْ إِنَّ الْمَيْتَةَ لَيْسَتْ بِأَحَلَّ مِنْ النُّهْبَةِ الشَّكُّ مِنْ هَنَّادٍ
Na taʻu mai e [Hannad bin As Sarri] ia i matou, na taʻu mai e [Abu Al Ahwash] ia i matou mai ia [Ashim bin Kulaib], mai [lona tama] mai [se Ansar], na ia fai mai; na matou ō ma le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i se malaga, ona matuā manaʻomia lea e tagata ma faigata, ona latou maua lea o se ʻoti ma latou aveina aʻo leʻi vaevaeina. Ma o a matou ulo sa pupuna, faafuaseʻi ona sau le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), o savali o ia ma lana aufana, ona ia fuli lea o a matou ulo i lana aufana ma tuu i totonu le aano o manu ua vela ma le eleele ma fai mai: 'E moni, o le aveina o se vaega o vete o le taua aʻo leʻi vaevaeina e le sili atu le tulafono nai lo se manu ua mate pe o se manu ua mate e le sili atu le tulafono nai lo le aveina o vete o le taua aʻo leʻi vaevaeina'. E iai le masalosalo mai ia Hannad.