Keringanan mengambil atau memakan makanan dan lemak di medan perang sebelum pembagian resmi ghanimah
Imam Abu Dawud : 2327
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ وَالْقَعْنَبِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ عَنْ حُمَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَدُلِّيَ جِرَابٌ مِنْ شَحْمٍ يَوْمَ خَيْبَرَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَالْتَزَمْتُهُ قَالَ ثُمَّ قُلْتُ لَا أُعْطِي مِنْ هَذَا أَحَدًا الْيَوْمَ شَيْئًا قَالَ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَبَسَّمُ إِلَيَّ
[Musa bin Isma’il] na [Al Qa’nabi] va tihlanganise na hina, va te; [Sulaiman] u hlamusele na hina ku suka eka [Humaid bin Hilal] ku suka eka [Abdullah bin Mughaffal], u te; nkwama wa mafurha wu tekiwile eka yena hi siku ra Nyimpi ya Khaibar. U te; kutani ndzi ya eka yena ndzi n’wi rindza. Kutani ndzi ku; namuntlha a ndzi nge nyiki munhu na rin’we ra mafurha lawa.