Imam Abu Dawud : 2307
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقَدَّمِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ يَعْنِي السِّجِسْتَانِيَّ ح و حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَهَذَا لَفْظُهُ ح و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَتْ الْمَرْأَةُ تَكُونُ مِقْلَاتًا فَتَجْعَلُ عَلَى نَفْسِهَا إِنْ عَاشَ لَهَا وَلَدٌ أَنْ تُهَوِّدَهُ فَلَمَّا أُجْلِيَتْ بَنُو النَّضِيرِ كَانَ فِيهِمْ مِنْ أَبْنَاءِ الْأَنْصَارِ فَقَالُوا لَا نَدَعُ أَبْنَاءَنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ{ لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَدْ تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنْ الْغَيِّ }قَالَ أَبُو دَاوُد الْمِقْلَاتُ الَّتِي لَا يَعِيشُ لَهَا وَلَدٌ
Esan digu [Muhammad bin Umar bin Ali Al Muqaddami], esan zuen; esan digu [Asy'ats bin Abdullah As Sijistani], eta beste bide batetik kontatu da: Esan digu [Ibnu Basysyarrek], esan zuen; esan digu [Ibn Abu Adi], eta hau da itzulpena. Eta beste bide batetik kontatu da: Kontatu digu [Al Hasan bin Alik], esan zuen; esan digu [Wahb bin Jarir], [Syu'bah-engandik] [Abu Bisyr-engandik] [Sa'id? bin Jubair-engandik] [Ibn Abbas-engandik], esan zuen; Bazen emakume bat seme-alabarik ez zuena, etengabe hiltzen zelako, eta gero zin egin zuen bere buruaz, seme-alaba bizirik bazuen, judu bihurtuko zuela. Gero, Bani Nadhir-ak kanporatu zituztenean, haien artean Ansar-en seme-alabak zeuden, eta orduan esan zuten: ez ditugu gure seme-alabak abandonatuko. Orduan, Ala-k bertso hau errebelatu zuen: «Ez dago derrigortasunik Islamaren erlijioan sartzeko; izan ere, bide zuzena bide okerra baino argiagoa da». Abu Daudek esan zuen: Miqlat seme-alabarik gabeko emakumea da.