Imam Abu Dawud : 2272
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَبَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً إِلَى الْحُرَقَاتِ فَنَذِرُوا بِنَا فَهَرَبُوا فَأَدْرَكْنَا رَجُلًا فَلَمَّا غَشِينَاهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَضَرَبْنَاهُ حَتَّى قَتَلْنَاهُ فَذَكَرْتُهُ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ لَكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا قَالَهَا مَخَافَةَ السِّلَاحِ قَالَ أَفَلَا شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ قَالَهَا أَمْ لَا مَنْ لَكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَمَا زَالَ يَقُولُهَا حَتَّى وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أُسْلِمْ إِلَّا يَوْمَئِذٍ
Esan zigun [Al Hasan bin Ali] eta [Uthman bin Abu Syaibah], esan zutenez; esan zigun [Ya'la bin 'Ubaid] [Al A'masy]-tik [Abu Zhabyan]-etik, esan zigun [Usamah bin Zaid], esan zigun; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek unitate militarretan bidali gintuen Al Huraqat-era. Orduan jakin zuten etortzen ari ginela, eta ihes egin zuten. Orduan gizon bat aurkitu genuen, eta inguratu genuenean esan zuen: LAA ILAAHA ILLALLAAH gero ebaki egin genuen hil arte. Orduan hau esan nion Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i, eta gero esan zuen: 'Nork lagunduko dizue LAA ILAAHA ILLALLAAH Judizioaren Egunean etortzen denean?' Orduan esan nuen; Oi Allahren Mezularia, egia esan esan zuen armen beldur zelako. Esan zuen: 'Zatitu al diozu bihotza, esan duen ala ez jakiteko?' Nork lagunduko dizu LAA ILAAHA ILLALLAAH Judizio Egunean iristen denean?' Hori esaten jarraitu zuen, une hartan izan ezik Islamera bihurtu ez izana desiratu nuen arte.