Imam Abu Dawud : 2264
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُغِيرُ عِنْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ وَكَانَ يَتَسَمَّعُ فَإِذَا سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِلَّا أَغَارَ
Na taʻu mai e [Musa ibn Isma'il] ia i matou, na taʻu mai e [Hammad] ia i matou, na taʻu mai e [Thabit] ia i matou mai ia [Anas] na osofaʻi e le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) i le taimi o le tatalo o le Fajr, ma sa taumafai o ia e faalogo, ma afai na te faalogo i le valaau i le tatalo, o le a ia taofi le osofaʻiga, ma afai na te le faalogo i le valaau i le tatalo, o le a ia osofaʻia.