Imam Abu Dawud : 2252

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ عَبَّادِ بْنِ شُرَحْبِيلَ قَالَ أَصَابَتْنِي سَنَةٌ فَدَخَلْتُ حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ فَفَرَكْتُ سُنْبُلًا فَأَكَلْتُ وَحَمَلْتُ فِي ثَوْبِي فَجَاءَ صَاحِبُهُ فَضَرَبَنِي وَأَخَذَ ثَوْبِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ مَا عَلَّمْتَ إِذْ كَانَ جَاهِلًا وَلَا أَطْعَمْتَ إِذْ كَانَ جَائِعًا أَوْ قَالَ سَاغِبًا وَأَمَرَهُ فَرَدَّ عَلَيَّ ثَوْبِي وَأَعْطَانِي وَسْقًا أَوْ نِصْفَ وَسْقٍ مِنْ طَعَامٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبَّادَ بْنَ شُرَحْبِيلَ رَجُلًا مِنَّا مِنْ بَنِي غُبَرَ بِمَعْنَاهُ

Ti tene na [‘Ubaidullah bin Mu’adz Al ‘Anbari] ti tene na [babâ ti mbi] ti tene na [Syu’bah] ti [Abu Bisyr] ti [Abbad ti Syurahbil], lo tene; Nzara asara mbi, na pekoni mbi lï na yâ ti yaka ti Médine, na pekoni mbi pete mbeni lê ti kobe na mbi te ni, na mbi yô ni na yâ ti bongo ti mbi. Na pekoni, wa ti yaka ni aga apika mbi na lo mû bongo ti mbi. Na pekoni, mo ga na ndo ti Watokua ti Nzapa sallallaahu ‘alaihi wasallam, na pekoni lo tene na lo: ‘Mo fa ye na lo pëpe na ngoi so lo hinga ye pëpe, na mo mû kobe na lo pëpe na ngoi so nzara asara lo’. Wala lo tene; saghiban -nzara-. Lo mû yanga ti tene lo mû na mbi adate nga ti kiri na bongo ti mbi. Lo mû na mbi wasaq oko wala ndambo ti wasaq ti kobe. Ti tene na e [Mohammed bin Bashyar], ti tene na e [Mohammed bin Ja’far], ti [Syu’bah], ti [Abu Bisyr] lo tene; Mo mä so [‘Abbad bin Syurahbil] ayeke mbeni koli ti Bani Ghubar so ayeke na nda ti tënë ni.