Imam Abu Dawud : 2201
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُرَّ عَلَيْهِ بِحِمَارٍ قَدْ وُسِمَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ أَمَا بَلَغَكُمْ أَنِّي قَدْ لَعَنْتُ مَنْ وَسَمَ الْبَهِيمَةَ فِي وَجْهِهَا أَوْ ضَرَبَهَا فِي وَجْهِهَا فَنَهَى عَنْ ذَلِكَ
[Muhammad ibn Kathir]-ek kontatu zigun, [Sufyan]-ek [Abu Az Zubair-engandik] [Jabir]-engandik kontatu zigun Profeta (bakea eta Allahren bedeinkazioak berarengana) aurpegian markatua zegoen asto baten ondotik pasa zela. Orduan esan zuen: «Ez al duzue konturatu animalia bati aurpegian marka jartzen diona edo aurpegian jotzen duena madarikatu dudala?». Gero debekatu egin zuen hori.