Imam Abu Dawud : 2173

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي ضَمْرَةُ أَنَّ ابْنَ زُغْبٍ الْإِيَادِيَّ حَدَّثَهُ قَالَنَزَلَ عَلَيَّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَوَالَةَ الْأَزْدِيُّ فَقَالَ لِي بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِنَغْنَمَ عَلَى أَقْدَامِنَا فَرَجَعْنَا فَلَمْ نَغْنَمْ شَيْئًا وَعَرَفَ الْجَهْدَ فِي وُجُوهِنَا فَقَامَ فِينَا فَقَالَ اللَّهُمَّ لَا تَكِلْهُمْ إِلَيَّ فَأَضْعُفَ عَنْهُمْ وَلَا تَكِلْهُمْ إِلَى أَنْفُسِهِمْ فَيَعْجِزُوا عَنْهَا وَلَا تَكِلْهُمْ إِلَى النَّاسِ فَيَسْتَأْثِرُوا عَلَيْهِمْ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِي أَوْ قَالَ عَلَى هَامَتِي ثُمَّ قَالَ يَا ابْنَ حَوَالَةَ إِذَا رَأَيْتَ الْخِلَافَةَ قَدْ نَزَلَتْ أَرْضَ الْمُقَدَّسَةِ فَقَدْ دَنَتْ الزَّلَازِلُ وَالْبَلَابِلُ وَالْأُمُورُ الْعِظَامُ وَالسَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْ النَّاسِ مِنْ يَدِي هَذِهِ مِنْ رَأْسِكَقَالَ أَبُو دَاوُد عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَوَالَةَ حِمْصِيٌّ

Sinabi niya sa amin [Ahmad bin Salih], sinabi niya sa amin [Asad bin Musa], sinabi niya sa amin [Mu'awiyah bin Salih], sinabi niya sa akin [Dhamrah] na sinabi sa kanya [Ibnu Zughb Al Iyadi], aniya; [Si Abdullah bin Hawalah Al Azdi] ay huminto sa aking tahanan, pagkatapos ay sinabi niya sa akin; Ipinadala kami ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam upang kunin ang mga samsam sa digmaan nang naglalakad. Pagkatapos ay wala kaming nakuha, at napansin niya ang malubhang kondisyon sa aming mga mukha. Pagkatapos ay tumayo siya at nanalangin: ALLAAHUMMA LAA TAKILHUM ILAYYA FA-ADH'UFA 'ANHUM, WA LAA TAKILHUM ILAA ANFUSHIMI FAYA'JIZUU ANHAA, WA LAA TAKILHUM ILAN NAASI FAYASTA`RUU 'ALAIHIM (O Allah, huwag Mo po silang ibigay sa akin nang sa gayon ay maging mahina ako (hindi malakas) upang dalhin sila, at huwag Mo pong ibigay ang iyong sarili sa kanila nang sa gayon ay hindi nila kayang dalhin ang kanilang mga sarili. At huwag Mo po silang ibigay sa mga tao nang sa gayon ay unahin nila ang kanilang sariling mga kapakanan kaysa sa kanilang sarili." Pagkatapos ay inilagay Niya ang aking kamay sa aking ulo. Pagkatapos ay sinabi Niya: "O anak ng Hawalah, kapag nakita Mo na ang kalipa ay bumaba na sa dinalisay na lupa, kung magkagayo'y tunay na isang lindol at iba't ibang kalungkutan at malalaking bagay ang lalapit sa mga tao na higit pa sa pag-alis ng aking kamay mula sa aking ulo." Sabi ni Abu Daud; Si Abdullah bin Hawalah ay isang taong Himsh.