Imam Abu Dawud : 2166
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ جِئْتُ أُبَايِعُكَ عَلَى الْهِجْرَةِ وَتَرَكْتُ أَبَوَيَّ يَبْكِيَانِ فَقَالَ ارْجِعْ عَلَيْهِمَا فَأَضْحِكْهُمَا كَمَا أَبْكَيْتَهُمَا
Esan digu [Muhammad bin Kathir], esan digu [Sufyan], esan digu ['Atha` bin As Saib], [bere aitagandik], [Abdullah bin 'Amr]-engandik, esan zuen; bazen gizon bat Ala-ren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam, joan zena eta esan zion: Leialtasuna zin egitera etorri naiz emigratzeko, eta nire gurasoak negarrez utzi ditut. Orduan esan zuen: 'Itzuli biengana eta barre egin itzazu negar eginarazi zenituen bezala!'