Imam Abu Dawud : 2160
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ رَبَاحٍ الذِّمَارِيُّ حَدَّثَنِي عَمِّي نِمْرَانُ بْنُ عُتْبَةَ الذِّمَارِيُّ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى أُمِّ الدَّرْدَاءِ وَنَحْنُ أَيْتَامٌ فَقَالَتْ أَبْشِرُوا فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشَفَّعُ الشَّهِيدُ فِي سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِقَالَ أَبُو دَاوُد صَوَابُهُ رَبَاحُ بْنُ الْوَلِيدِ
Ekɛɛ wɔ [Ahmad bin Shalih], ekɛɛ wɔ [Yahya bin Hassan], ekɛɛ wɔ [Al Walid bin Rabah Adz Dzimari], ekɛɛ mi [mitsɛkwɛ̃] ni ji; Namran bin Utba kɛɛ; wɔkɛ [Ummu Ad Darda`] kpe beni wɔji ohiafoi lɛ. [Umm Ad Darda`] kɛɛ; Miishɛɛ, ejaakɛ be ko lɛ minu Abu Ad Darda` kɛɛ; Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Ahaa mɔ ni gbo yɛ hemɔkɛyeli he lɛ hegbɛ ni ekpa fai eha mɛi nyɔŋmai kpawo ni yɔɔ eshia lɛ’. Abu Daud kɛɛ akɛ; mɔ ni ja ji Rabah bin Al Walid.