Infaqkan lah harta tanpa menjatuhkan diri kedalam kebinasaan
Imam Abu Dawud : 2151حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ وَابْنِ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ قَالَغَزَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ نُرِيدُ الْقُسْطَنْطِينِيَّةَ وَعَلَى الْجَمَاعَةِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ وَالرُّومُ مُلْصِقُو ظُهُورِهِمْ بِحَائِطِ الْمَدِينَةِ فَحَمَلَ رَجُلٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَقَالَ النَّاسُ مَهْ مَهْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يُلْقِي بِيَدَيْهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ لَمَّا نَصَرَ اللَّهُ نَبِيَّهُ وَأَظْهَرَ الْإِسْلَامَ قُلْنَا هَلُمَّ نُقِيمُ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحُهَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ }فَالْإِلْقَاءُ بِالْأَيْدِي إِلَى التَّهْلُكَةِ أَنْ نُقِيمَ فِي أَمْوَالِنَا وَنُصْلِحَهَا وَنَدَعَ الْجِهَادَقَالَ أَبُو عِمْرَانَ فَلَمْ يَزَلْ أَبُو أَيُّوبَ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى دُفِنَ بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ
Esan digu [Ahmad bin 'Amr bin As Sarh-ek], esan digu [Ibnu Wahb-ek], [Haiwah bin Syuraih-engandik], eta [Ibnu Luhai'ah-engandik], [Yazid bin Abu Habib-engandik], [Aslam Abu Imran-engandik], esan zuen; Medinatik Al Qusthanthiniyyah-rantz gerrara joan ginen, eta Abdurrahman bin Khalid bin Al Walid-ek gidatu gintuen, erromatarrek hiriko harresien kontra bizkarra estutzen zuten bitartean. Orduan norbaitek etsaia erasotu zuen, eta jendeak esan zuen: eutsi, eutsi! Laa ilaaha illah, suntsipenera bota du bere burua. Orduan [Abu Ayyub-ek] esan zuen: Egia esan, bertso hau guri, Ansar herriari buruz agerian utzi zen. Ala-k bere Profeta defendatu eta Islama irabazi zuenean, esan genuen: zaindu ditzagun gure ondasunak eta hobetu ditzagun. Orduan, Ala Ta'alak bertso hau agerian utzi zuen: 'Eta gastatu - zure ondasunak - Ala-ren bidean, eta ez bota zeure burua suntsipenera'. Suntsipenera botatzea gure aberastasuna zaintzea eta konpontzea eta jihada uztea da. Abu Imranek esan zuen; Abu Ayyubek Alaren bidean borrokatzen jarraitu zuen Qusthanthiniyyan lurperatu zuten arte.