Imam Abu Dawud : 2150

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ مُوسَى بْنِ عَلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ مَرْوَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ شَرُّ مَا فِي رَجُلٍ شُحٌّ هَالِعٌ وَجُبْنٌ خَالِعٌ

Na faamatala mai ia i matou e [Abdullah bin Al Jarrah] mai ia [Abdullah bin Yazid] mai ia [Musa bin Ali bin Rabah] mai [lona tama] mai ia [Abdul Aziz bin Marwan], na ia fai mai; Na ou faalogo ia [Abu Hurairah] o fai mai; Na ou faalogo i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) o fai mai: 'O mea sili ona leaga i se tagata o le matapeapea ma le matapeapea, ma le palaai ma le vaivai.'