حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَكُنْتُ إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَغَشِيَتْهُ السَّكِينَةُ فَوَقَعَتْ فَخِذُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَخِذِي فَمَا وَجَدْتُ ثِقْلَ شَيْءٍ أَثْقَلَ مِنْ فَخِذِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ اكْتُبْ فَكَتَبْتُ فِي كَتِفٍ{ لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ }{ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَقَامَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَكَانَ رَجُلًا أَعْمَى لَمَّا سَمِعَ فَضِيلَةَ الْمُجَاهِدِينَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَنْ لَا يَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا قَضَى كَلَامَهُ غَشِيَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السَّكِينَةُ فَوَقَعَتْ فَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي وَوَجَدْتُ مِنْ ثِقَلِهَا فِي الْمَرَّةِ الثَّانِيَةِ كَمَا وَجَدْتُ فِي الْمَرَّةِ الْأُولَى ثُمَّ سُرِّيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ اقْرَأْ يَا زَيْدُ فَقَرَأْتُ{ لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ }فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ{ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ }الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ زَيْدٌ فَأَنْزَلَهَا اللَّهُ وَحْدَهَا فَأَلْحَقْتُهَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُلْحَقِهَا عِنْدَ صَدْعٍ فِي كَتِفٍ

Esan digu [Sa'id bin Manshurrek], esan digu [Abdurrahman bin Abu Az Zinadek], [bere aitagandik], [Kharijah bin Zaidengandik] [Zaid bin Thabitengandik], esan zuen; Behin Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en ondoan nengoen, orduan lasaitasunak gainditu zuen, gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en izterra erori zitzaidan izterrean, eta ez nuen aurkitu Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en izterra baino astunagoa den ezer. Orduan, sentsazio astuna desagertu egin zitzaion. Orduan esan zuen: 'Idatzi!'. Orduan, animaliaren sorbaldan idatzi nituen Alaren hitzak: 'Ez dago alderik esertzen diren sinestunen -borrokan parte hartzen ez dutenen- eta Alaren bidean jihada lortzeko ahalegintzen direnen artean......' bertsoaren amaierara arte. Orduan, Ibn Umm Maktum itsua zutitu egin zen Alaren bidean jihada lortzeko ahalegintzen direnen bertuteak entzun zituenean, eta esan zuen; Oi, Allahren Mezularia, zer gertatzen da jihada burutzeko gai ez diren sinestunengan? Orduan, hitz egiteari utzi zionean, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam lasaitasun sentsazio batek gainezka egin zion, gero bere izterra nire izterrean erori zen eta berriro sentitu nuen bere pisua, lehen aldiz sentitu nuen bezala. Orduan, sentsazio astun hori desagertu egin zen Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik. Esan zuen: 'Irakurri, Oi Zaid!' gero irakurri nuen: 'Ez dago berdinik eserita dauden sinestunen artean -borrokan parte hartzen ez dutenen artean-...' gero esan zuen: 'Aitzakiak esaten ari direnez gain'. Zaidek esan zuen; Allahk bertsoa bereizita errebelatu zuen, gero nik konbinatu nuen. Nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, benetan badirudi konbinazioa sorbalda-hezurraren zirrikituan ikusten dudala.