Imam Abu Dawud : 2140

حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ عَنْ زَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ سَلَّامٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَّامٍ قَالَ حَدَّثَنِي السَّلُولِيُّ أَبُو كَبْشَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ سَهْلُ ابْنُ الْحَنْظَلِيَّةِأَنَّهُمْ سَارُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ فَأَطْنَبُوا السَّيْرَ حَتَّى كَانَتْ عَشِيَّةً فَحَضَرْتُ الصَّلَاةَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَارِسٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي انْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ حَتَّى طَلَعْتُ جَبَلَ كَذَا وَكَذَا فَإِذَا أَنَا بِهَوَازِنَ عَلَى بَكْرَةِ آبَائِهِمْ بِظُعُنِهِمْ وَنَعَمِهِمْ وَشَائِهِمْ اجْتَمَعُوا إِلَى حُنَيْنٍ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ تِلْكَ غَنِيمَةُ الْمُسْلِمِينَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ قَالَ مَنْ يَحْرُسُنَا اللَّيْلَةَ قَالَ أَنَسُ بْنُ أَبِي مَرْثَدٍ الْغَنَوِيُّ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَارْكَبْ فَرَكِبَ فَرَسًا لَهُ فَجَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَقْبِلْ هَذَا الشِّعْبَ حَتَّى تَكُونَ فِي أَعْلَاهُ وَلَا نُغَرَّنَّ مِنْ قِبَلِكَ اللَّيْلَةَ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مُصَلَّاهُ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَحْسَسْتُمْ فَارِسَكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَسْنَاهُ فَثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَهُوَ يَلْتَفِتُ إِلَى الشِّعْبِ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلَاتَهُ وَسَلَّمَ قَالَ أَبْشِرُوا فَقَدْ جَاءَكُمْ فَارِسُكُمْ فَجَعَلْنَا نَنْظُرُ إِلَى خِلَالِ الشَّجَرِ فِي الشِّعْبِ فَإِذَا هُوَ قَدْ جَاءَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي انْطَلَقْتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَى هَذَا الشِّعْبِ حَيْثُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ اطَّلَعْتُ الشِّعْبَيْنِ كِلَيْهِمَا فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ نَزَلْتَ اللَّيْلَةَ قَالَ لَا إِلَّا مُصَلِّيًا أَوْ قَاضِيًا حَاجَةً فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ أَوْجَبْتَ فَلَا عَلَيْكَ أَنْ لَا تَعْمَلَ بَعْدَهَا

Беҙгә [Әбү Тәүбәгә], [Мөғәвиә бин Сәлләмгә], [Зәйет бин Сәлләмдән], [Әбү Сәлләмдең] әйткәнен ишеткәнен әйтте; миңә [Сәлүли Әбү Кәбсйә кеүек], [Сәһл бин Әл Хәнжәләх] уға Хөнәйн һуғышы ваҡытында улар Рәсүлуллаһ менән йөрөгәндәр һәм төшкә тиклем юлды тиҙләткәндәр, шунан мин Рәсүлуллаһ менән намаҙ уҡыным, тип әйткән ине. Шул саҡ бер фарсы кешеһе килеп әйтте; Эй, Аллаһ Рәсүле, ысынлап та, мин һинән алда теге-был тауға менергә барҙым, ҡапыл Һәүәзиндәрҙе күрҙем, улар барыһы ла килгән һәм берәүһе лә ҡалмаған, ҡатын-ҡыҙҙарын, мал-тыуарын, кәзәләрен алып килгәндәр. Улар Хөнәйндә йыйылғайны. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм көлдө лә: «Был, иншаллаһ, иртәгә мосолмандар һуғыш ғәнимәттәре», — тине. Шунан: «Бөгөн кис беҙҙе кем ҡарар?» Әнәс бин Әбү Марцад Әл Ғәнәви тигән; Мин, эй, Аллаһ илсеһе. Ул әйтте; — Атҡа мен! һуңынан атына менеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам янына килде. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм уға: «Түбәгә еткәнсе ошо ҡалҡыулыҡ юлынан күтәрел, бөгөн кис һинең арҡала беҙгә алданма!» Шунан һуң иртәнсәк пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм намаҙ урынына сығып ике рәҡәғәт намаҙ уҡый. Шунан: «Һыбайлыларығыҙҙың килгәнен тойҙоғоҙмо?» Улар әйтте; Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙ уның килгәнен тойманыҡ. Шунан намаҙға саҡырҙы. Шунан Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәллам намаҙ уҡып, ҡалҡыулыҡҡа табан боролдо, тик намаҙ уҡып бөткәс: «Шатланығыҙ, һыбайлығыҙ килде!» Шунан ҡалҡыулыҡ юлындағы ағастар араһында ҡарап сыҡтыҡ, һыбайлы Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм алдында торғансы килгән булып сыҡты һуңынан сәләм бирҙе һәм әйтте; Ысынында, мин был ҡалҡыулыҡ юлының башына тиклем барҙым, унда Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡушҡан. Шунан иртәнсәк ике ҡалҡыулыҡ юлына ҡараһам, бер кемде лә күрмәнем. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уға: «Һин бөгөн кис туҡтайһыңмы?» Ул әйтте; юҡ, намаҙ уҡыуҙан йәки теләктәрен үтәүҙән башҡа. Шунан һуң Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләм: «Ысынлап та, һеҙ был эште башҡарҙығыҙ, шуға күрә был эште башҡармауығыҙҙа бер ниндәй ҙә насарлыҡ юҡ», — тигән.