Imam Abu Dawud : 2119

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُثْمَانُ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاعَنْ الْبَدَاوَةِ فَقَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْدُو إِلَى هَذِهِ التِّلَاعِ وَإِنَّهُ أَرَادَ الْبَدَاوَةَ مَرَّةً فَأَرْسَلَ إِلَيَّ نَاقَةً مُحَرَّمَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ فَقَالَ لِي يَا عَائِشَةُ ارْفُقِي فَإِنَّ الرِّفْقَ لَمْ يَكُنْ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا زَانَهُ وَلَا نُزِعَ مِنْ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا شَانَهُ

A nus è stât contât che [Abu Bakr], come ancje [Usman], ducj i doi a jerin fîs di Abu Syaibah, a disevin; al à contât [Sharik] di [Al Miqdad bin Syuraih], di [so pari], al à dit; O ai domandât a [Aisyah], Radliallahu Anha, su la vite nomadiche, daspò Aisyah e à dit; Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al è lât fûr une volte in cheste altece e al voleve tornâ la vite nomadiche, cussì al à mandât un camêl che nol jere stât cjavât e nol jere stât doprât dai camêi dal zakat. Al mi à dit: ‘O Aisha, sei zentîl, di fat la zentîltât e no je in alc se no lu decore e nol è gjavât vie di alc ma al puartarà disgracie’.