Imam Abu Dawud : 2103

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَجَاءَتْ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ عِنْدَهُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ زَوْجِي صَفْوَانَ بْنَ الْمُعَطَّلِ يَضْرِبُنِي إِذَا صَلَّيْتُ وَيُفَطِّرُنِي إِذَا صُمْتُ وَلَا يُصَلِّي صَلَاةَ الْفَجْرِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ قَالَ وَصَفْوَانُ عِنْدَهُ قَالَ فَسَأَلَهُ عَمَّا قَالَتْ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَّا قَوْلُهَا يَضْرِبُنِي إِذَا صَلَّيْتُ فَإِنَّهَا تَقْرَأُ بِسُورَتَيْنِ وَقَدْ نَهَيْتُهَا قَالَ فَقَالَ لَوْ كَانَتْ سُورَةً وَاحِدَةً لَكَفَتْ النَّاسَ وَأَمَّا قَوْلُهَا يُفَطِّرُنِي فَإِنَّهَا تَنْطَلِقُ فَتَصُومُ وَأَنَا رَجُلٌ شَابٌّ فَلَا أَصْبِرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ لَا تَصُومُ امْرَأَةٌ إِلَّا بِإِذْنِ زَوْجِهَا وَأَمَّا قَوْلُهَا إِنِّي لَا أُصَلِّي حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ قَدْ عُرِفَ لَنَا ذَاكَ لَا نَكَادُ نَسْتَيْقِظُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ قَالَ فَإِذَا اسْتَيْقَظْتَ فَصَلِّقَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ أَوْ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ

ነጊሩና ኣሎ [ዑስማን ቢን ኣቡ ስያይባ]፣ ነጊሩና ኣሎ [ጃሪር] ካብ [ኣልዓዓማሲ] ካብ [ኣቡ ሳልሕ]፣ ካብ [ኣቡ ሰዒድ]፣ ከምዚ ኢሉ፤ ሓንቲ ሰበይቲ ናብ ነቢ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ኣብ ጎኑ ከለና መጸት፣ ሽዑ እታ ሰበይቲ ከምዚ በለቶ፤ ኦ ረሱል ረሱል ብርግጽ በዓል ቤተይ ማለት ሻፍዋን ቢን ኣል ሙዓስታል ክሰግድ ከለኹ ይሃርመኒ ክጸውም ከለኹ ድማ ጾም ክፈርስ መግቢ ይህበኒ፣ ጸሓይ ክሳብ እትበርቕ ድማ ሰላት ፋጅር ኣይፍጽምን እዩ። ኣቡ ስዒድ ከምዚ ኢሎም፤ ሻፍዋን ኣብ ጎድኑ ከሎ። ድሕሪኡ፡ እታ ሰበይቲ እንታይ ከም ዝበለት ሓተተ። ሻፍዋን ከምዚ ኢሉ፤ ’ኦ ረሱል ረሱል እቲ ቅሬታ እንተሰገድኩ ይሃርመኒ ዝብል እዩ ነይሩ፣ ዝኸልክክወን ክልተ ሱራታት ስለ ኣንበበ እየ። ሓንቲ ፊደል ጥራይ ማለት ኣን ናስ ከንብብ እንተ ዝደሊ ነይሩ፡ እዚ እኹል ምኾነ። ጾመይ ኣቋርጽ ክብለኒ ከሎ፡ ገና ንእሽቶ እኳ እንተነበርኩ፡ ከይዱ ስለ ዝጾመ እዩ፡ ስለዚ ክዕገስ ኣይምኸኣልኩን'። ረሱሉላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ኣብቲ ግዜ እቲ ከምዚ ኢሉ ነይሩ: 'ሰበይቲ ብዘይካ ፍቓድ ሰብኣያ ኣይትጸውም'። "እዚ ከምዚ ኢሉ እንከሎ፡ እቲ ቅሬታ ክሳብ ጸሓይ ትበርቕ ኣይጸለየን ዝብል እዩ ነይሩ፡ ምኽንያቱ ንሕና ተቐማጦ ናይቲ ገዛ ስለ ዝነበርና፡ ጸሓይ ምስ ወጸት ከም እንትንስእ ድማ ተረዲኡ።" ንሱ ድማ 'ምስ ነቒሕካ ሽዑ ጸሊ' በለ። ኣቡ ዳውድ ከምዚ ኢሎም፤ ከምኡ’ውን ብ[ሓማድ] ማለት ኢብን ሰላማ ካብ [ሑመይድ] ወይ [ታቢት]፡ ካብ [ኣቡ ኣል ሙታዋኪል] ተረኺቡ ኣሎ።