Batal karena sakit atau safar wajib mengqadha, yang tidak mampu puasa wajib fidyah yaitu memberi makan fakir miskin

Imam Abu Dawud : 1971

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا بَكْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُضَرَ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى سَلَمَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ{ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ }كَانَ مَنْ أَرَادَ مِنَّا أَنْ يُفْطِرَ وَيَفْتَدِيَ فَعَلَ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا فَنَسَخَتْهَا

اسان کي [قتيبه بن سعيد] ٻڌايو آهي، اسان کي [بڪر بن مُضَر] ٻڌايو آهي [عمرو بن الحارث] کان [بُڪِير] کان [يزيد] اڳوڻي غلام سلمه بن الاکوع کان، سلمه بن الاکوع کان، هن چيو ته؛ جڏهن هي آيت نازل ٿي: وَعَلَّ اللَّذِي يُثِيقُونَهُ فِدَيْتُن ثَعَامُ فُضْرُ - ۽ جيڪي ماڻهو ان تي سختي ڪن ٿا، انهن تي فديه ڏيڻ واجب آهي، يعني هڪ مسڪين کي کاڌو کارائڻ - پوءِ اسان مان جيڪو به روزو ٽوڙڻ ۽ فديه ڏيڻ چاهي ٿو، اهو ڪري سگهي ٿو، جيستائين ايندڙ آيت نازل نه ٿئي، ۽ ان آيت جي قانون کي تبديل ڪري.